Toprak ve Su

Toprak ve su varken başka madde aranır mı? 

Ancak hayvanlar da, insanlar gibi et ve kemikten ibaret. Toprak ve su değil! 

Ama yaratılış çok başka bir şey! 

Hayvanların hamuru da insanları beslediğine göre, muhakkak hamur aynı madde olmalı.

Kur’ân’da, Allah’ın insanı topraktan1, hayvanları sudan2 yarattığı açıkça beyan edilir. Bediüzzaman Hazretlerinin bildirdiği gibi zaten toprağın kaynağı taş, taşın menşei de sudur.3 O halde toprak ile su arasında esasen bir akrabalık bağı bulunmaktadır. 

İnsanın bitkilerden ve hayvanlardan beslendiği, bitkilerin topraktan, hayvanların da toprağın bitirdiklerinden beslendiğine dikkat ettiğimizde, canlılarla toprak arasında da son derece yakın bir akrabalık bağı bulunduğunu görürüz. Ve toprağın da su ile beslendiği gözümüzden kaçmaz.

Neticede, esas olan Allah’ın yaratmasıdır. Sudan yaratmak ile topraktan yaratmak arasında yalnızca bir ifade farkı olabileceği gibi, bazı yaratıklar hususunda bir İlâhî tasarruf farkı bulunması da söz konusu olabilir. Yani Cenab-ı Allah dilerse doğrudan sudan, dilerse su ile beslediği ve hayat verdiği topraktan yaratır. İrade ve takdir Cenab-ı Hakkındır.

İnsanlar Hangi Şeyden Yaratıldı?

Sehl İbnu Sa’d  (ra) diyor ki: 

“Ey Allah’ın Resulü!” dedim, “İnsanlar neden yaratıldı?”

 “Sudan!” buyurdular.

“Ya Cennet hangi şeyden bina edildi?” dedim. 

Peygamber Efendimiz (asm) şöyle buyurdu:

“Gümüş tuğladan ve altın tuğladan! Harcı kokulu miskten! Cennetin çakılları inci ve yakut, toprağı da za’ferandır. Ona giren nimete mazhar olur, eziyet görmez, ebediyet kazanır, ölümle karşılaşmaz. Elbisesi eskimez, gençliği kaybolmaz.”4

Bizim esasen şunu anlamamız gerekir: Ne toprağın yaratılış kabiliyetini, ne suyun içindeki mineral ve maddelerle yaratılışa uygun olduğunu bilemeyiz. Ancak toprağın da, suyun da insan ve hayvan için olağanüstü mineraller taşıdığını, bu minerallerin yaratılış sürecinde daha da elekten geçtiğini ve insan hamuruna uygun şekle getirildiğini ve artık yaratılış sürecinde, insana ve hayvana giydirilen et, kemik ve sinirler gibi, toprak ve suya göre bambaşka maddelerle donatıldığını biliriz.  

Bu tamamen yaratılmadır. Yoksa bizim tahtadan bir masa yapmamıza benzemez. Biz masayı tahtadan yaparız ama masa yine tahtadır. Tahtayı başkalaştıramayız. 

Ama yaratılışta her şey başkalaşıyor.   

Ahlâkımız da Toprak Gibi Olmalı

Bize tefekkürü düşüyor. Topraktan yaratılmak bizi toprağa yakın kılar. Bizi tüm hayvanata yakın kılar. Biz zaten topraktan besleniyoruz. Topraktan beslendiğimiz hiçbir nesne toprağa da benzemiyor. Ne ekmek, ne gıdaların hiç birisi! Çiğneyip geçtiğimiz toprakla aramızdaki bu sıkı ilişkiyi unutamayız. Evimiz topraktan, barkımız topraktan, yiyeceklerimiz topraktan, içeceklerimiz topraktan, aslımız topraktan, neslimiz topraktan...

Toprak varken başka madde aramaya ne hacet? 

Ahlakımız da toprak gibi olmalı. Sevgi dolu, verici, kucaklayıcı, rahmet yüklü...

Dipnotlar:

1. Rahman Suresi: 14; Saffât Suresi: 11; Hicr Suresi: 28; Sad Suresi: 71; Rum Suresi: 20

2. Enbiyâ Suresi: 30; Nur Suresi: 45

3. Sözler, Hâşiye, s. 228.

4. İbrahim Canan, Kütüb-i Sitte Tercüme ve Şerhi, Akçağ Yayınları: 14/421; Tirmizî Cennet 2, (2528)