Siyasetteki durumu soyunun adıyla makusen mütenasiptir zira kıdemli siyasetçidir.

Geçen haftalarda TBMM Genel Kurulunda yaptığı konuşmada “halkı yanıltıcı bilgiyi bile bile ve alenen yaydığı” gerekçesiyle savcılarca kendisi hakkında açılan ve anlamsız gibi görünen soruşturmayı biz de yazalım. 

Önce şunu söyleyelim: Konuşmanın muhtevasının önemi yok. Zaten olmaması gerekiyor. Ama Sayın Çömez konuşmasında Adalet Bakanı Sayın Akın Gürlek’e hitap ediyor ve kendisini doğrudan göreve davet ediyor. 

Bunu bilelim. Zira bu yönü mühim. 

Zira eskiden “Adliye Vekilleri” vardı ve onlar adli hususlarda savcıların amiri değillerdi. Şimdiyse “Adaletin Bakanları” var ve onlar savcılara da hakimlere de her şeye de bakıyorlar; atıyorlar, tutuyorlar, talimatlandırıyorlar… Bütün bunları Anayasaya ve kanuna rağmen mi yapıyorlar? Evet. Hem de göz göre göre.

Dokunulmazlık hususunda Anayasa açık: 

Kürsü dokunulmazlığı, istisnası olmayan türden mutlak bir dokunulmazlık. Milletvekili kürsüde ne söylerse söylesin suç sayılamaz. “Mebus hürdür, fikri inhisar altına alınamaz” kuralı, bu sebeple, 1876 Anayasasından bu yana, çok kıymetli bir demokratik ilkedir. 

Bu kesin kuralın sebebi de açık: 

Türkiye Büyük Millet Meclisinin denetimini bizzat millet yapar. Onu da en geç seçimlerde yapar. Seçilmiş ve sandıktan çıkmış bir siyasetçinin fikrinin denetimi savcının ve hâkimin işi değildir. Bu kapıyı onlara bir kere açtınız mı kapatamazsınız ve iş “hâkimler hükümeti”ne ve oradan da “hakimler devletine” kadar gider. Ki bu tür devlet hukuk devleti değildir. Hukuk devleti için kuvvetler ayrılığı şarttır. 

Ayrıntılar için şu iki yazımıza bakılabilir:

https://www.yeniasya.com.tr/ahmet-battal/siyasetin-dokunulmazligi_521860

https://www.yeniasya.com.tr/ahmet-battal/siyasetin-dokunulmazligi-2_521939

Peki, hukuk fakültesinin birinci sınıfında öğretilen bu bilgilere rağmen, neden ve nasıl oluyor da bir muhalif milletvekili hakkında savcılarca soruşturma açılıyor. 

Böyle bir soruşturmayı Şırnak Beytüşşebab’ın taze savcısı ya da Bingöl Genç’in genç savcısı açsaydı “çok da önemli değil, hatadır” der geçerdik. 

Ama hayır soruşturmayı Ankara Başsavcılığı açıyor. Daha da önemlisi Başsavcının sözcüsü sosyal medyadan bir basın açıklaması yapıp bu Anayasa ihlalini duyuruyor. Yani olayda acemilik yok, aksine doğrudan doğruya ve kıdemlilik kokusu var. 

Peki, bu kıdemli savcılar -üstelik sonuç alamayacaklarını da bilerek- böyle açık bir Anayasa ihlalini, bile bile, göz göre göre neden yapıyorlar?

Gözden başladık madem, devam edelim:

1-Zaten suçlu saydıkları muhalefete gözdağı vermek için yapıyorlar. Zira bu iş için göreve getirilmiş gibiler.

2-Vatandaşın gözünü korkutmak için yapıyorlar. Zira vazifeyi kabul ederken demokratik cumhuriyetin değil totaliter korku imparatorluğunun savcısı olmaya ahdetmişler.

3-Savcılar gözlerini karartmışlar da onun için. Hukuk devleti güme gitmişmiş, ne önemi var. Mühim olan muktedirlerin memnuniyeti.

4-Savcılar, kendilerini atanın, tutanın, Bakanın ve görenin gözüne girmek istiyorlar da onun için. Ne de olsa terfiye ihtiyaçlar(!) var.

5-Savcılar göze gelmek istemiyorlar. “Nazar değerse, hırpalanırsak …” diye korkuyorlar. Korkutan korkar. 

Gözle ilgili diğer atasözlerini ve deyimleri de siz bulup uyarlayın. Eminiz daha güzellerini bulacaksınız(!) Onlara hepsi yakışır. 

Peki, onlar bize ve bu ülkeye yakışıyor mu?