Şu fânî dünya bir kudret aynası, 

Her gelen bir kerre bakıp geçiyor. 

Her nefis geçici, yoktur bekası, 

Hayat bir su gibi akıp geçiyor. 

Gençliğe hayatın baharı derler, 

Her bahar yerini yaza terkeder, 

Nihayet yapraklar sararıp gider, 

Mevsimler boynunu büküp geçiyor. 

Kudret eli ile dönüyor devran, 

Gökte bir kaç yıldız sönüyor her an, 

Vücut sarayını yıpratan zaman, 

Her gün bir taşını yıkıp geçiyor. 

Bir kararda kalmaz dünyanın hâli, 

Kışın fırtınası, baharın seli, 

Hayat dediğin bir serap misali, 

Ömür şimşek gibi çakıp geçiyor.

Abdil Yıldırım