Yine böylece, “Yeni Asya okuyucusunun siyasete yön katkısı oy katkısından önce gelir ve fikri reyinden kat kat daha kıymetlidir” tesbitini doğrulamış oluruz.
Önce seçimle ilgili kural ve sınırlar:
Anayasanın 104. maddesine göre “Cumhurbaşkanı devletin başıdır. Bu sıfatla Türkiye Cumhuriyetini ve Türk Milletinin birliğini temsil eder; Anayasanın uygulanmasını, devlet organlarının düzenli ve uyumlu çalışmasını gözetir.”
101. maddeye göre; “Cumhurbaşkanı, kırk yaşını doldurmuş ve yüksek öğrenim yapmış Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri veya bu niteliklere ve milletvekili seçilme yeterliğine sahip Türk vatandaşları arasından, halk tarafından seçilir.
“Cumhurbaşkanının görev süresi beş yıldır. Bir kimse en fazla iki defa Cumhurbaşkanı seçilebilir.
“Cumhurbaşkanlığına Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri içinden veya Meclis dışından aday gösterilebilmesi yirmi milletvekilinin yazılı teklifi ile mümkündür. Ayrıca, en son yapılan milletvekili genel seçimlerinde geçerli oylar toplamı birlikte hesaplandığında yüzde onu geçen siyasî partiler ortak aday gösterebilir.
“Cumhurbaşkanı seçilenin, varsa partisi ile ilişiği kesilir ve Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliği sona erer.”
102. maddeye göre de “Genel oyla yapılacak seçimde, geçerli oyların salt çoğunluğunu alan aday Cumhurbaşkanı seçilmiş olur. İlk oylamada bu çoğunluk sağlanamazsa, bu oylamayı izleyen ikinci Pazar günü ikinci oylama yapılır. Bu oylamaya, ilk oylamada en çok oy almış bulunan iki aday katılır ve geçerli oyların çoğunluğunu alan aday Cumhurbaşkanı seçilmiş olur.”
Bu bilgilere göre sorular şunlar: Adaylar arasında tercihi hangi kriterlere göre yapmalıyız? Nasıl biri cumhurbaşkanı olmalı ya da cumhurbaşkanı nasıl biri olmalı? 
Sizin görüşlerinizi de almak üzere muhtemel cevaplarımızı sıralayalım. Bize göre;
1. Cumhurbaşkanı bürokratlardan olmamalı.
Ya da bir zamanlar bürokraside bulunmuş olsa bile sonrasında bu statüyü bırakmış ve bürokratlıktan fiilen de sıyrılmış olmalı. Meselâ sonrasında aktif siyasete girmiş bir eski bürokrat olabilir.
2. Cumhurbaşkanı eski hakim-savcılardan olmamalı.
Zira bilhassa hakimler görevi gereği hayatın gerisinden giderler. Muhafaza edilmemesi gereken değerleri de muhafaza etmeye eğilimlidirler, tutucudurlar, hatta bir mânâda “geri kafalı”dırlar.
3. Cumhurbaşkanı tercihan aktif ya da eski siyasetçi ya da gazeteci, v.b. olmalı. Zira devlet organlarının uyumlu çalışmasını gözetmek hususunda siyasetçiler ve siviller daha başarılı olabilirler.
4. Siyasette taraf olmamayı göze almalı ki taraflar arasında bir kaynaştırıcı olsun. Hatta geriye siyasete dönmemeye söz vermiş olmalı.
Bu sebeple cumhurbaşkanı kendisi “proje adamı” olmamalı. Proje adamı olanlara siyasette de bürokraside de kapı açmalı.
5. Sabırlı ve dingin bir kişiliğe sahip olmalı. Hırçın ve asabi olmamalı. Eleştiriye açık olmalı.
Karizma sahibi olmalı, ama karizmasına güvenmemeli. Karizması halka güven vermeli.
Diplomasiyi ve protokolü bilmeli ve uygulayabilmeli.
6. Elbette demokrat olmalı. Ama “lâfta demokrat” değil, yazı, konuşma ve icraatlarıyla bunu ispatlamış “tescilli demokrat” olmalı. O kadar ki meselâ TBMM’yi kendi yetkilerini azaltan bir kanun değişikliğine teşvik edebilmeli.
Bu tekliflerime ne dersiniz? İlâveleriniz de var mı?