Ramazan-ı Şerif, fani ömür içinde baki bir hayatı kazandıran bir aydır.

Leyle-i Kadir bin aydan hayırlı olmasının sırrıyla nurlu bir gecedir.

Bu duygu ve düşüncelerle mübarek Ramazan Bayramınızı tebrik ederim.

"Nerede o eski Ramazanlar?" "Nerede o eski bayramlar?" dediğimiz yaşlara geldik. 

Gençken hatta çocukken teravih namazlarını neredeyse kaçırmazdık. Çocukluğumuzda işin açıkçası namaz kılmazdık, fakat teravih namazını kaçırmazdık. Gençliğimizde namazlarımızı da kıldığımız için daha bir nuranî bir hava içinde Ramazan ayı geçerdi.

Bir arkadaşım “Hatıralarını yazmaya başlayınca ihtiyarlamaya başladın demektir” demişti. Ciddi ciddi bir hatıra yazma durumum yok aslında, fakat daha da unutmadan bazı güzel hatıralarımı yazayım istiyorum.

Konya’da üniversitede okuduğum yıllarda dershanede kalıyoruz. Nöbetçi arkadaş uyanmış çay suyunu ocağa koymuş sonra gelip yatağa uzanmış. Uzanış o uzanış... Nasıl olsa nöbetçi uyandırır diye diğer arkadaşlar ve ben de derin uyuduğumuz için bir koku ile uyandık. Güneş de doğmuştu. Suyu biten çaydanlık yanmaya başlamış. Allah'tan ev yanmamış diye şükrettik. Sahursuz oruç tutma hatırası olarak bizim hafızamızda yer eden bir gündü. Gerçi hemen hemen herkesin sahursuz oruç tutma hatırası vardır.

Bir sınıf arkadaşım ile birlikte teravih namazlarına giderdik. Namazlarını kılmazdı, fakat ben onu teravihe teşvik ediyordum. Bir gün nasıl olduysa yalnız başına gitmiş. İkinci gün karşılaştık. “Dün bir camiye gittim, teravih bitmedi bir türlü. Hoca okudukça okudu. Kıldıkça kıldık." Hangi camiydi diye sorunca anladım. Hatimle teravih kıldıran camiye gitmiş. “Caminin yarı yarıya boş olmasından anlamalıydım. Bir daha sensiz teravihe gitmem” diyerek bana bir sorumluluk yüklemişti…

Ev arkadaşlarımdan ikisiyle birlikte nasıl olduysa teravih namazına gecikmiştik. Hoca yatsı namazının farzını kıldırıyordu, cami dolmuş taşmıştı. Namaza duracak bir ortam yoktu. “Gelin ben size teravih namazı evde kıldırırım" diyerek eve geldik. Ben aslında imamlık yapmazdım… Arkadaşlar da bana şaşkın bakıyorlardı...  Hayatımda bir defa teravih namazı kıldırdım onu da yirmi rekat birden kılıp selâm verdim.  Allah kabul etsin.

Çok küçükken annem Ramazan ayında sahurda tereyağlı bulgur pilavı yapardı. Ben ona Ramazan pilavı derdim. 

Bayram sabahları çok erken kalkardık ve abdest alıp yola düşerdik. Sabah namazını camide kılar bayram namazını beklerdik. 

Ramazan Bayramlarında annem mutlaka gül baklavası yapardı. 

Ramazan pilavını da, gül baklavasını da özlüyorum. Güzel günlerdi. 

Çocuklarımıza özlenecek ramazan ayları, bayram sabahları yaşatalım inşallah...