Vız vız annesini arıyordu. Önce bir tırtıl sonra da bir kelebek gördü. Annesinin nerede olduğunu sordu. Vız vız doğru yolda olduğunu anladı. Biraz yükseğe çıkarak aramaya karar verdi. O esnada bir kartal geldi. Vız vız çok korktu. Kartal tam yakalayacakken Vız vız’ın annesi yetişip onu kartaldan kurtardı. Vız vız rahatladı. “Anneler böyledir! İhtiyacın olduğunda hemen yanı başındadır!” diyen annesi şefkatini ve sevgisini gösterdi.

Benim de fedakârlıkla ilgili bir hatıram var. Ailemize Said kardeşim yeni katılmıştı. İlk ayları olduğu için sürekli uyanıyordu. Annem de onunla ilgilenmek zorunda kalıyordu. Gece boyunca kardeşimle ilgilendiği için yeteri kadar uyuma ve dinlenme imkânı yoktu. Buna rağmen sabah olduğunda annemiz bizi okula göndermek için büyük bir fedakârlık gösteriyordu. Bizi zamanında uyandırıyor, elbiselerimizi ütülüyor, kahvaltımızı hazırlıyor, saçlarımızı güzelce tarıyordu. Bu işleri bütün yorgunluğuna rağmen yapmaya devam ediyordu. Sizin de fedakârlıkla ilgili bir hatıranız var mı can kardeşlerim?