Vakıa şu ki Ankara’dakilerin bütününü “Trump’ın torbası”na koydukları “şahsîleştirilmiş dış politika” kayıplarıyla kalınmadı. Öncelikle ilk AKP iktidarında, “Türk tipi tek kişilik yönetim”de, Yunanistan’ın 2004’ten Ege Denizi’nde Türkiye’nin dibindeki stratejik “gayr-ı askerî statü”deki 21 adaya bayrak dikip asker yığarak silâhlandırmasına hep seyirci kalındı. İskeleler, kulübeler, kiliseler kurarak, sivilleri yerleştirerek Yunan komutanlarla politikacıların turlar atıp demeçler vermesi fiilî işgaline netice alıcı diplomatik tavır konul(a)madı.

İktidar mahfillerinden her defasında “millî menfaatlerden taviz verilmeyecek!” taahhütleri verildi. Lâkin Yunanistan nezdinde, uluslararası zeminlerde Akdeniz’den Ege’ye, gün aşırı Türk Bayraklı ticaret gemilerinin vurulduğu Karadeniz’e uzanan 462 bin kilometrekarelik deniz sahasında Türkiye’nin egemenlik haklarının korunmasının gereği yapılmadı.

Keza Türkiye’nin “savaş sebebi” sayacağını bildirdiği Yunanistan’ın karasularını 6 milden 12 mile kademeli çıkarma şımarıklığına etkili dış politika yürütülmedi.

İÇ POLİTİKADA SU-İ İSTİMAL

“Mavi Vatan”da büyük kırılma, Amerikan şirketlerinin başını çektiği, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi ile Yunanistan’ın İsrail’in yanısıra Müslüman kıyı ülkeleri Mısır ve Lübnan’la Doğu Akdeniz’de oluşturduğu konsorsiyumla tetiklendi.

ABD’nin desteğiyle kurulan “münhasır ekonomik bölge”yle “petrol ve doğalgaz arama ve sondaj cephesi” işbirliğiyle KKTC ile Türkiye, Doğu Akdeniz’de devre dışı bırakıldı. Kıbrıs Adasının kıta sahanlığı ihlâl edildi.

Türkiye’yi arama ve sondaj çalışmalarından dışlayan emrivakiye karşı iktidardakiler istismar siyasetiyle kaldılar. “Strateji”den yoksun hamasetli “yerlilik-millîlik” nutuklarıyla “Mavi Vatan”ı da iç politikada su-i istimalle hep kamuoyunu oyaladılar.

Seçim meydanlarında “râbia” işareti yapan partili Cumhurbaşkanı, Mısır Devlet Başkanı Sisi için “darbeci katille asla görüşmem ve aynı masaya oturmam!” restini çekti. 2019’daki İstanbul Belediyesi seçimlerinde -muhalefetin adayı İmamoğlu’nu kasıtla- “Pazar günü Sisi’yi mi seçeceksiniz yoksa (partisinin adayı) B. Yıldırım’ı mı?” tahkirinde bulundu.

Ardından da “kardeşim” deyip kucaklaşarak aynı masaya oturduğu Sisi’yle “barışmak” uğruna Türkiye’ye güvenip gelen İhvan’ın ileri gelenlerinin, sığınan mensuplarının önemli bir kısmının sessizce “sınır dışı” edilmesi, İsrail’e karşı Filistin halkının hakkını savunan televizyonlarının kapatılması vebâline girildi...

TÜRKİYE “MAVİ VATAN”DAN ÇEKİLDİ!

Gerçi Kasım 2019’da imzalanıp geçtiğimiz ay yenilenen “Türkiye - Libya Deniz Anlaşması”yla iki ülkenin Doğu Akdeniz’deki “münhasır ekonomik bölge ve kıta sahanlığı sınırları” yeniden belirlendi. İki ülke arasında 18.6 deniz mili uzunluğunda bir deniz sınırı hattıyla Türkiye’yi Antalya Körfezi’ne kapatmasına karşı bir “hukukî koridor” oluşturuldu. Ancak konunun uzmanı diplomatlar, büyük kaybın telâfi edilmediğine dikkat çekiyorlar.

Ankara’dakilerin Doğu Akdeniz’deki sondaj ve sismik araştırma gemilerini çekmekle, arama faaliyetlerinin durdurmakla Türkiye’nin resmen “Mavi Vatan”dan çekildiğini belirtiyorlar. Bu yüzden bazı emekli diplomatların ihbarıyla ABD baskısıyla Doğu Akdeniz’de araştırma ve sondaj yap(a)mayan Türkiye’nin “Mavi Vatan Tatbikatı” Yunanistan’ın itirazıyla iptal ediliyor, yayımlanan “Ege’de seyir duyurusu”ndan vazgeçiliyor!

En üst düzeyde halka karşı “Akdeniz’deki stratejik enerji kaynaklarından, “egemenlik mücadelesinden geri adım atılmayacak!” nutuklarına rağmen “Mavi Vatan”dan sürekli geri adımlar atıldı. Barbaros ve Oruç Reis gemilerinden, refakat edecek donanma unsurlarından söz edilmiyor.

Sonuçta iktidar mahfillerince “vizyonlu dış politika” algı propagandasının aksine, Türkiye “otoriter rejim”de “Mavi Vatan”ı kaybediyor.