Şuarâ Sûresi 183. âyetinde yer alan “İnsanların hakkı olan şeyleri kısmayın, değerlerini düşürmeyin ve yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın”  fermanı, sadece iktisadî muameleleri değil; dökülen her samimî teri, verilen her hayırlı emeği takdir etmeyi de emreder.

Zilzâl Sûresi zerre miktar hayrın dahi karşılıksız kalmayacağını müjdelerken, Tevbe Suresi Cenab-ı Hakk’ın muhsinlerin mükâfatını asla zayi etmeyeceğini  ilan etmektedir.

İslâm ahlâkında ihkak-ı hak-yani hakkı hak sahibine teslim etmek ve hukukullahın yanında hukuk-u ibâdı gözetmek-kâmil bir imanın en bariz göstergesidir.

​Hâl böyleyken, siyasî mülahazalar ve dönemsel hamaset uğruna geçmiş devirlerin hizmetlerini yok saymak; “Bizden önce bir toplu iğne dahi üretilmiyordu” diyerek asırlık bir birikimi toptan inkâr etmek, hem tarihî hakikate hem de İlâhî adalet terazisine sığmayan büyük bir vefasızlıktır. 

Oysa bilinen bir gerçektir ki Türkiye’nin ilk toplu iğne fabrikası (Atlı Zincir İğne ve Makina Fabrikası), Topkapı’da 1951 yılında faaliyete geçmişti. Üstelik bu millet, Boğaz köprülerinden devasa barajlara, sanayi tesislerinden yüksek teknoloji hamlelerine kadar pek çok eseri vatanperver müteşebbislerin, dürüst bürokratların ve fedakâr mühendislerin gayretiyle inşa etmiştir.

​Bu hakikat zincirinin en parlak halkalarından biri, ASELSAN’ın kurucu genel müdürü merhum Mehmet Hâcim Kamoy’dur. 1974 Kıbrıs Barış Harekâtı’nın ardından yaşanan ambargolar karşısında, 1975’te temeli atılan ASELSAN’ın başına 1976’da geçen Kamoy, tam 24 yıl boyunca kurumu bir dava şuuruyla idare etti. Genç mühendislerine anlattığı “aerodinamik kurallarına göre uçması imkânsız görünen ama uçmaktan asla vazgeçmeyen eşek arısı” metaforu, bir milletin dışa bağımlılıktan kurtuluş azmini ateşledi.

1964’te Kıbrıs Türkü’nün sesini duyuran istasyonun kurulmasından, 1988’de ASELSAN’ı satın almaya gelen yabancı savunma devinin patronuna “Bu millet bu şirketi kendi cebindeki parayla kurdu, parayla da satmaz!” diyerek kapıyı göstermesine kadar sergilediği tavır, millî haysiyetin timsaliydi.

​Milyarlarca dolarlık bütçeleri yönetmesine rağmen ömrünü Çayyolu’nda mütevazı bir kooperatif evinde tamamlayan, boğazından tek kuruş şüpheli lokma geçirmeyen Hâcim Kamoy gibi vatanperverlerin mirası bugün dünyada yankılanmaktadır.

İnsafsız toptancılıkla geçmişi hiçe saymak yerine, bu topraklara çakılan tek bir çivinin dahi hakkını teslim etmek dinî ve ahlâkî bir mükellefiyettir. 11 Mart 2004’te dâr-ı bekâya irtihal eden merhum Kamoy’u ve bu aziz vatana samimiyetle hizmet etmiş bütün geçmiş büyüklerimizi rahmet ve minnetle yâd ediyoruz.