Medenî ülkelerde hak arama yolları da açık olur. Bir ülkede hak arayanlar kınanırsa, o ülkenin düzlüğe çıkması pek de mümkün olmaz. Ne yazık ki ülkemizde hak arama kavramı pek gelişmemiş.
Haksızlığa maruz kalanlar “Biri çıksa da benim hakkımı savunsa” diye düşünür, ama en başta kendi hakkını savunmanın vazife olduğu pek hatıra gelmez.
Bu yanlış anlayışın cisimleşmiş hali de, “Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” tavrı olsa gerek. Oysa tarih şahittir ki, başkalarına dokunan yılan, gün gelir herkese dokunmaya başlar. Ayrıca “Evet, bir millet cehaletle hukukunu bilmezse, ehl-i hamiyeti dahi müstebid eder” (Eski Said Dönemi Eserleri, Münazarat, s. 162.) özlü sözü de değişmez hakikatlerden biridir.
Yunanistan’dan gelen bir haber, hak arama noktasında ülkemizin çok gerilerde olduğunu düşündürdü. Habere göre Yunanistan’da 106 farklı noktada “Filistin’e Özgürlük mitingleri” düzenlenmiş. Adalardan, şehir meydanlarına kadar her yerde Filistin bayrakları dalgalanmış ve İsrail’in yaptığı soykırım protesto edilmiş. Böylece Atina, en büyük mitinglerden birine ev sahipliği yapmış.
Aynı haberde şu bilgiler de var: “Yunanistan’ın köyleri, adaları, şehir meydanları eylem alanına döndü. Eyleme katılanlar Yunan hükümetinin İsrail’e destek olarak bu soykırıma ortak olduğuna dair sloganlar attı. Atina’daki eylemde Monastiraki Meydanı’nda toplanan binlerce kişi daha sonra sloganlar eşliğinde Sintagma Meydanı’na yürüdü. Yunanistan’ın birçok adasında da Filistin’e Özgürlük mitingleri yapıldı. Yunan hükümetinin Filistin yanlısı politikaları protesto edildi. Öte yandan İsrail, Filistin yanlısı protestolar sebebiyle Yunanistan’daki İsraillilerden kendilerini gizlemeleri istedi. İsrail Dışişleri Bakanlığı, Yunanistan’daki İsraillilere dikkat çekmemeleri ve kimliklerini belli edecek durumlardan kaçınmaları konusunda uyarıda bulundu.” (trthaber.com, 10 Ağustos 2026)
Filistin ve Gazze’ye “yabancı” olduğunu düşündüğümüz Yunanistan’ın 106 farklı noktasında İsrail zulmünün kınanması gayet dikkat çekici bir tavır ve protesto değil mi? 106 farklı noktada toplanan Yunan vatandaşlarının kendi idarecilerini İsrail’e yardımdan men etmeye çalışmaları alkışı hak etmez mi?
Yunanistan’da bunlar olurken ülkemizde neler yaşanıyor? Niçin kanunlar çerçevesinde benzer protestolar yapılıp idarecilerin daha aktif olması ve Gazze’de devam eden İsrail zulmünün sona erdirilmesi için adımlar atılmaya davet edilemiyor?
Acaba, “yabancı”larda olan ve ülkemizde olmayan nedir?