Haberi şöylece özetlemek mümkün: “Yaz aylarının başlamasıyla düğün sezonu hareketlenirken, evlilik hazırlıklarında birçok kalemde artan maliyetler dikkat çekiyor. Gelinlikten düğün salonuna kadar uzanan harcamalar, çiftlerin bütçesini ciddi şekilde zorluyor. Gelin adayları gelinlik denemek üzere gittiği mağazaların bazılarında 500 TL’den 10 bin TL’ye kadar ‘gelinlik deneme ücreti’ talep ediyor. Düğün yemekleri de bütçeyi en çok etkileyen kalemler arasında yer alıyor. İstanbul’da kişi başı yemek fiyatlarının 1500 TL ile 3 bin TL arasında değişiyor. Düğün salonlarında da fiyatlar 80 bin TL’den başlarken, kişi sayısı ve tercih edilen hizmetlere göre fiyat yükseliyor. Damatlık fiyatları 10 bin TL seviyesinden başlarken, fotoğraf çekimleri 15-20 bin TL bandında ücretlendiriliyor.” (karar.com, 10 Haziran 2026)

Gençlerin evliliği ertelemesi ya da isteksiz davranmasının tek sebebi elbette ekonomik şartlar değil. Ancak en problemli nokta burası. Maddî imkanı olduğu halde evlilikten uzak duranlar da var elbette. Ayrıca evli gençlerin evliliklerini uzun süre devam ettirememesi gibi durumlar da evlenmek isteyenlerin arzusunu kırıyor. 

Bütün bunlara rağmen Türkiye’yi idare edenlere düşen vazife, evlenmek isteyenleri teşvik etmek ve evliliği kolaylaştırmak olmalı. Maddî imkansızlıklar sebebiyle evliliklerin ertelenmesi ve ötelenmesi “Büyük Türkiye”ye yakışmaz. Bu noktada belediyeler de devreye girmeli ve maddî durumu iyi olmayanlara mutlaka uygun ücretli ya da ücretsiz ‘düğün salonları’ hazırlamalıdırlar. Başka pek çok konuda yatırım yapan ve millete ucuz ya da bedava hizmet sunmaya çalışan belediyelerin bu noktada ağır hareket etmesi anlaşılır bir durum değil. Elbette evli gençleri destekleyen bazı belediyeler var ama bunların sayısı çok sınırlı. 

Gerek ülkemizde ve gerekse başka İslâm ülkelerinde evliliklerin zorlaşmış olması sahip olduğumuz değerler açısından da bir çelişki olsa gerek. Hatırlanacağı üzere Peygamberimiz Hz. Muhammed (asm) “Nikâhın hayırlısı, külfetsiz olanıdır.” (Ebu Davud, Nikâh, 32) ve “Üç şeyi geciktirmeyin. Vakti gelince namazı, hazır olunca cenâzeyi ve denk birini bulunca bekârı evlendirmeyi.” (Tirmizî, Salât, 13/171) buyurmuştur. Gerek yüzlerce sivil toplum kuruluşu ve bir o kadar dernek ve cemaatler bu konuda daha hassas ve daha gayretli olmaları icap etmez mi?

Üstad Bediüzzaman Said Nursî Hazretleri de, “İnsanın en fazla ihtiyacını tatmin eden kalbine mukabil bir kalbin mevcut bulunmasıdır ki, her iki taraf sevgilerini, aşklarını, şevklerini mübadele etsinler” demek suretiyle nikâha teşvik etmiştir. 

Evlilikte eşlerin birbirine denk olması ve benzeri pek çok konu var ki bunların tamamı göz önüne alınıp gençlerin mutlu yuvalar kurması temin edilmeli. Ayrıca “müstehcen yayınlar”ın hem evli olanların aile yuvasını yıktığı hem de gençlerin evlenmesine mani olduğu unutulmamalı. 

Bu mesele mühimdir, önemli gündem maddeleri arasında yerini almalı vesselam...