İslâm dünyasının, Türkiye’nin ve dolayısı ile dünyanın bir gerçeği olan “cemaat”lere karşı kimi insanların takındığı tavır bir bakıma “suları tersine akıtma arzusu”na benziyor. İlk defa değil, ama bir defa daha bir siyasetçi katıldığı bir TV programında “Bütün cemaatler kapatılsın” demiş.

Türkiye ve dünya gerçeklerinden bu kadar uzak bir değerlendirme yapan siyasetçinin ya da siyasetçilerin milletin dertlerine derman olma imkan ve ihtimali var mı?

Cemaatler, özü itibarıyla gönüllülük esasına dayanan yapılardır. Kalben ve fikren kurulan birliklerin emirle ya da kararla kapatılmasını talep etmek eşyanın tabiatına aykırı olmaz mı?

Tabiî ki cemaatlere ‘düşman’lığın altında 28 Şubat 1997 sürecinde ortaya konulan tavır vardır. Tarihler, kişiler ve konular değişse de hadisenin özü değişmiyor. 28 Şubat sürecinde bütün cemaatler itham altında bırakıldı ve insanlar başka yerlere yönlendirildi. 

Elbette her insanın ve her ‘yapı’nın hataları olur. Ancak birinin hatasıyla başkanını mesul tutmak anlaşılabilir mi? Cemaatlerin millet nezdinde itibar kaybetmesinin mühim bir sebebi de, 25 yıldır iktidarda olanların yaptıkları hatalardır. “Cemaatlere ihtiyaç yok, Diyanet var” anlamındaki tavır ve insanların cemaatlerden uzaklaşmasına yol açtı. Şunu da unutmamak gerekir ki, cemaat aleyhinde olanlar sadece “mütedeyyin olmayan”lar değildir. Aksine, “cami cemaati” de cemaatler aleyhine geçirilmiş durumdadır. Buna da maalesef iktidardaki idarecilerin yorum ve değerlendirmeleri sebep olmuştur.

Daha önce de değişik vesilelerle hatırlatılan bir gerçeği, bir defa daha hatırlatmakta fayda var: Geçen yıllarda bir “Sahil Camii”nde cuma namazı sonrası cami bahçesinde hem de “emekli hoca”lar konuşurken cami yanında bulunan bir cemaatin “talebe yurdu”nu gösterip şöyle diyorlardı: “(Baskın ve yok etme niyetli) Sıra bunlarda!”

Bir cuma sonrası, emekli cami hocalarına bunu söyleten acaba neydi? Bu kadar cehalet her halde ilimle mümkün olur.

Devleti idare edenler uyguladıkları politikalarla “Biz cami cemaatiyiz, hiçbir cemaate mensup değiliz” anlayışını yaygınlaştırmak istiyorlar ama onlar da bilir ki cemaatler dinî hayatın canlı olmasına hizmet etti ve ediyor. O halde hiç kimse cemaat düşmanlığı yapmasın.

Cemaat düşmanlığı yapıp “Cemaatler kapatılsın” demek suları tersine akıtmaya çalışmaktan farklı değil, vesselam.