Mustafa Ezener 1915 yılında Isparta’da doğdu. 1932 yılında astsubay olarak göreve başladı. İlk tayini Milâs’a çıktı.
Milâs’ın eşrafından Bediüzzaman’ın talebelerinden İbrahim Çöllüoğlu’yla camide tanıştı. Bu tanışma ve görüşmelerden sonrası Risale-i Nuru tanıdı. Kısa bir süre sonra nurlara yürekten bağlandı. Ardından tayini Bodrum’a sonra Mersin’e çıktı. Mersin, Antalya çevresine Risale-i Nurları tanıtırken mahkemeye verildi. Sonra beraat ederek kendisinde alınan risaleler geri iade edildi.
Risale-i Nurlara daha iyi hizmet etmek için 20 yıllık memuriyetten istifa eder Isparta’ya yerleşti. Mimar Sinan Camii karşısında mülkiyeti Rüştü Çakın’a ait küçük bir dükkân kiraladı. Mimar Sinan kitap evi adıyla kitap, kırtasiye ve dinî eserler satmaya başladı. Gizli olarak da isteyenlere Risale-i Nur külliyatını temin etti. Dükkânın gizli bölümüne risaleleri sakladı.
Böylece Mustafa Ezener’in dükkânı il dışından ve taşradan gelenlerin uğrak yeri oldu. Bediüzzaman’ın ziyarete gelenler doğrudan evine gidemezdi. Mustafa Ezener gelenlere aracı olup irtibatı sağlardı.
Bediüzzaman Afyon mahkemesinden çıkarken Mustafa Ezener’in de içinde bulunduğu kalabalık bir grup sırayla elini öptüler. Bu durumu hazmedemeyen savcı, polis ve jandarmalara: “Niçin izin veriyorsunuz” diye bağırınca Bediüzzaman bu duruma çok kızdı ve yüksek sesle: “Ne var, ne oluyor? Bırak da kardeşlerimle görüşeyim” derken öyle heyecanlandı ki sarığı başından düştü. Mustafa Ezener ve diğer Nur talebeleri sarığı yerden alarak başına koydular. Savcı bu durum karşısında arkasına bakmadan oradan uzaklaştı.
Mustafa Erzener ihtiyaca binaen bazı gün ve geceler Bediüzzaman’ın evinde kaldı. Özellikle de Bediüzzaman’ın son yıllarında sabah derslerinde hep bulundu.
1958 yılında Bediüzzaman’ın yakınında bulunan tüm talebeleri tutuklanınca hizmetini yapacak kimse kalmayınca Mustafa Ezener, Vahşi Şaban ve Büyük Ruhlu Küçük Ali hizmetinde bulundular.
Bediüzzaman Mustafa Ezener’in içinde bulunduğu talebelerine; Meyve Risalesindeki Felak suresine ait nükte içerisinde geçen: “ğasık” bin yüz altmış bir (1161) ve “iza vekab” sekiz yüz on (810) ederek o zamanda ehemmiyetli maddî manevî şerlere işaret eder. Eğer beraber olursa bin dokuz yüz yetmiş bir (1971) olur o tarihte dehşetli bir şerden haber verir. Yirmi sene sonra şimdiki mahsullerin tohumları ıslah olmazsa elbette tokatları dehşetli olacak” cümlesi okununca Bediüzzaman celallenerek ellerini kaldırdı: “Tam, tam! Hezimet-i fahişe (bozgun) ile mağlubiyetlerinin senesidir!” deyince Mustafa Ezener: “Efendim bu mağlubiyet yalnız ehl-i dalalete mi has yoksa ehl-i imana da şumulü var mı? diye sorunca Bediüzzaman “kardeşim bu tarih küfrün mağlubiyetinin olduğu tarihtir” diye cevap verdi.
Mustafa Ezener son nefesine kadar Risale-i Nurlar için koşturdu. 1960 darbesinden birkaç ay sonra tutuklandı ve cezaevine girdi. Doksan dokuz gün yattıktan sonra tahliye oldu. Hiçbir baskı onu korkutamadı. O hiçbir şey olmamış gibi hizmete devam etti.
Mustafa Ezener Risale-i Nurdan aldığı feyz ve cesaretle, rızkından korkmadan inandığı gibi yaşadı ve 1974 yılı mart ayı başında inandığı gibi vefat etti. Isparta Yenice Mahalle mezarlığına defnedildi.
Kaynak: Himmet Koçoğlu, Isparta Kahramanları-1, s.127-130.