Küçük yaşında babası vefat edince dayısı Ahmet Okur ona sahip çıktı. Zeki bir çocuk olan Eşref, imam dayısı camide namaz kıldırırken sureleri sesli okuyunca o da ezberledi.

Bir gün büyükbaş hayvan ticareti için Kesme köyüne gelen Savlı İsmail Gül, Eşref’i dayısının camisinde müezzinlik yaparken görünce yetenekli biri olduğunu anladı. Onu Sav köyüne götürüp okutmak istedi. Dayısı Eşref’i küçük olduğundan göndermek istemedi. Eşref ise Sav’a okumak için gitmekte ısrar etti. Bir süre sonra Kesme köyünden bir grupla Eğirdir’e gitti. Dayısının ismini verdiği Hakkı Tığlı’yı buldu. Ona Sav’da okumak için gitmek istediğini söyledi. Hakkı Tığlı Bediüzzaman’ın saff-ı evvel talebelerinden Hacı Hafız’a bir mektup yazdı. Mektupta: “Sana bir Risale-i Nur çekirdeğini gönderiyorum, bu çekirdeğe sahip çık, onu ağaç yap” diye yazdı. Eşref yola çıktı, Sav’a geldi. Mektubu Hacı Hafız’a verince Eşref‘i talebeliğe kabul etti ve derse başladı. Eşref on günde yazı yazmayı öğrendi ve Risale-i Nurları yazmaya başladı. Bir yıl Sav’da kaldı. Risale-i Nurlar’ı yazmayı ve okumayı öğrenince köyüne döndü.

Bediüzzaman Eşref’ten haberdar olur. Kastamonu Lahikasında; “Faal, cidden çalışkan Risale-i Nur ve Medrese-i Nuriye talebelerinden Marangoz Ahmed’in mektubunda Eşref namında on yaşında bir masum çocuğun köyünü, malını terk edip, iki gün mesafeden gelip hiç yazı yazmadığı halde on gün zarfında Risale-i Nur’u yazmaya muvaffak olması Risale-i Nur’un bir kerameti olduğu gibi Medrese-i Nuriye’nin harika bir çiçeğidir” diye yazdı.

Eşref, Kesme köyüne döndükten sonra dayısı Ahmet Okur’la Risale-i Nurları yazmaya başladı. Böylece Kesme köyü Eşref sayesinde Risale-i Nurları tanımaya başlamıştı. Denizli hapsine giren Nur talebeleri içinde Eşref’in dayısı Ahmet Okur da vardı. Dayısı cezaevine girince köydeki hizmet yükünü Eşref sırtladı ve köy camisinin fahri imamlığını yaptı. Eşref’in hitabeti ve ikna gücü çok iyi olduğundan karşısındakileri incitmeden ikna ederdi. 

Sütçüler savcısının emriyle jandarma Eşref Gürdal’ın evine baskın düzenlendi ve tutuklandı. Savcı sorgusunda; “Niye çocuk okutuyorsun” diye sordu. Eşref Gürdal: “Allah emrediyor” diye cevap verdi. Savcı; “Cezasına da razı olursun öyleyse” dedi. Eşref Gürdal: “Sizin cezanızdan değil Allah’ın cezasından korkarım” deyince beş ay tutuklu kaldı.

Eşref Gürdal cezaevindekilere Kur’ân öğretti, sesli ezan okudu ve oradakilere imam oldu, namazları cemaatle kıldırdı. Savcı Eşref Gürdal’ın Kur’ân öğretmesinden ve sesli ezan okumasından rahatsız olunca uyarı ve tehditler savurdu. Eşref Gürdal savcıyı dinlemedi. Savcı: “Sen buradan çıkamazsın” dedi. Eşref Gürdal: “Ben de gelen tutuklulara Kur’ân öğretirim hatta elimden gelse bütün Türkiye’ye öğretirim” dedi. Savcı Eşref Gürdal’ın kararlı tavrını görünce ilk çıktığı duruşmada beraat etti.

Eşref aynı zamanda kereste ticareti yapardı. İş zamanı dinlenirken dahi çevresindekilere risale okurdu. 

Kaderin cilvesi; Eşref Gürdal köyde çıkan bir kavgada akrabasının bıçak darbesiyle 1969 yılında vefat etti. 

Risale-i Nur bir kalbe girdi mi o kalp korkusuzca dünyaya meydan okur ve insana imanın zirvesini yaşatır. 

Kaynak: 

Himmet Koçoğlu, Isparta kahramanları-1, s.486-488