ABD’de açılan bu dâvâ ile 1-2 Milyar dolarlık (hatta jürili görüşmelere gidilirse çok daha yukarılara çıkabilecek) bir cezanın Demokles’in kılıcı gibi tepemizde sallandırılmasından bir anda vazgeçilmiş, dâvâ düşürülmüştür. Hem de Türkiye, “suçlamaları kabul etmeme” şartıyla 100 milyon dolar ödeme teklifi yapmışken.

Halkbank dâvâsının para cezası olmaksızın kapanmasının ardında Türkiye’nin Heybeliada Ruhban Okulu’nu açma sözü vermesi gibi diplomatik ve siyasî takasların etkili olduğu iddia edilmektedir.

Bu iddia resmî olarak doğrulanmış değildir. Ancak uluslararası ilişkilerde büyük dosyaların çoğu zaman yalnız hukukla değil, güç dengeleri ve diplomasiyle de şekillendiği bir gerçektir.

Tam da bu tartışmalar sürerken Heybeliada Ruhban Okulu’nda başlayan hızlı tamirat ve tadilat çalışmaları dikkatlerden kaçmamaktadır.

Heybeliada Ruhban Okulu niçin kapatılmıştı?

Devletin kontrolünde eğitim yapmayı reddettikleri için. Yani bize TC devleti karışmasın. 

Ruhban Okulunun Devlet denetiminde olmadan açılması Heybeli’de İkinci bir Vatikan’ın tesisi demektir.

Bir “zaman çakışması”, elbette tek başına bir iddiayı ispat etmez. Fakat kamuoyunda oluşan algıyı besleyen şey, bu zamanlamadır. Bayram değil seyran değil. Kapalı olan Ruhban Okulu niye hızlı bir tâdilâta girişti?

ABD’nin Halkbank dâvâsını hiçbir karşılık almadan düşürmüş olduğuna inanan var mı?

Sahi, bayram değil seyran değil!

Kâr yandaşa, fatura millete

Bazı hadiseler vardır ki, tek başına bakıldığında ekonomik veya hukukî meseleler gibi görünür. Fakat yan yana getirildiğinde farklı bir tablo çıkar.

Uluslararası tahkim süreci sonunda Türkiye aleyhine verilen tazminat kararı kamuoyunun malumudur.

Mevzu: Merkezî hükümetin izni olmadan Irak Kürt Bölgesel Yönetimi üzerinden yapılan -kaçak ve ucuz- petrol ihracatı.

Şubat 2023’te sonuçlanan tahkim kararına göre mahkeme, Türkiye’nin izinsiz petrol taşıyarak sözleşmeyi ihlal ettiğine hükmetti. Paris İstinaf Mahkemesi nezdinde Türkiye’nin itirazı 10 Mart 2026 tarihinde reddedilerek karar kesinlik kazandı.

Ülkemiz, 1 milyar 471 milyon dolar cezaya çarptırılmış durumda. Bu cezanın 673 milyon dolarlık kısmı usulsüz taşınan 233 milyon varil petrolün Irak’ın uluslararası piyasalardaki satış fiyatından varil başına 5,77 dolar daha ucuza satılması sebebiyle verilmiş. 

Bu ucuz petrol, kendi vatandaşımıza değil de kimlere satılmış, bilin bakalım!

Yani hangi ülkelerin ucuz petrol alımı, vatandaşımızın cebinden sübvanse edilmiş; kâr, hangi şirket vasıtasıyla cebe indirilirken cezası devlet kasasına yüklenmiş? 

Sizi yormadan söyleyelim:

Dönemin mevzuatına göre Türkiye’de transit petrol taşımacılığı yapmak yasakken, Hükümet gizli bir Bakanlar Kurulu kararıyla Kuzey Irak’tan Türkiye’ye ham petrol taşıma işinde, Powertrans şirketini tek yetkili (tekel) kılıyor.  

Ceremesi millete çektirilen bu kaçak ve ucuz petrol kimlere satılmış sorusuna gelince... Sıkı durun!

Irak Enerji Enstitüsü’nün raporuna göre en başta İsrail’e! Sonra Yunanistan, sonra da  Güney Kıbrıs Rum Yönetimine. İyi mi?                                             

İcraatta, İsrail’e kıyak şâhâne. Sıra tribünlere mesaja gelince: 

“Ey!..”

Peki, Powertrans şirketine tanınan bu imtiyazın sebebi neydi, derseniz, şu ipucunu verelim:

Şirket ortağı olan zât-ı muhterem, Reis’e “baba” diyor. Yetmez mi? Damat mı, evlat mı onu da siz bulun. 

Kârın özelleştiği, külfetin kamulaştırıldığı bir düzen!

Yaparsa…