"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Kolay mı insan olmak?

Abdil YILDIRIM
29 Mayıs 2024, Çarşamba
İnsan, yaratılmışların en seçkini, en şereflisi, iktidar ve ihtiyar sahibi bir varlıktır. Kur’an’ın ifadesiyle, “eşref-i mahlûkât” olarak yaratılmıştır. Cenab-ı Hak insanı yaratırken, iki yönlü istidat vermiştir. Bu yüzden insan, âlâ-yı illiyine çıkabileceği gibi, esfel-i safiline inebilecek bir özelliğe de sahiptir.

İnsan, göklerin ve dağların üzerine almaktan çekindiği bir emaneti yüklenmiş, bu emaneti en güzel şekilde muhafaza edeceğine dair, “kâlu belâ” diyerek Rabbine bir söz vermiştir. Fakat bu yük o kadar ağır gelmiş ki, bir çok insan onu hakkıyla taşımaktan uzak kalmış, bir çok insan bezm-i eles’te verdiği sözü tutamaz olmuştur. Cenab-ı Hak, insanın bu özelliğini bildiği için eşref-i mahlûkât dediği insana, aynı zamanda “çok zalim ve çok cahildir” demiştir.  

Evet, insan olmak kolay değildir. Çünkü, insan var, istidat çekirdeğini kötü huyları, bozuk seciyeleri ile çürütür, fıtratını bozar, böylece zararlı maddeleri celp ederek, Cehenneme lâyık bir hal alır, insan var, ubudiyetini kabul eder, yüzünü ebede çevirir, Ebed Sultanı’nın rızasını talep eder. 

İnsan var, sen ağlarsın onun gözünden yaş gelir; insan var, zemin ve gök ağlasa onun umurunda değildir. 

İnsan var, sûretâ insandır, ama bir “hayvan-ı natık”tır, insan var, serâpâ insandır, bir “eşref-i mahlûk”tur. 

İnsan var, Hazreti Ömer gibi âdildir, insan var, Haccac-ı zâlim kadar zâlimdir. 

Sinesindeki imanın nuru ile simasındaki Cenâb-ı Hakk’a ait nakışları gösteren, isimleri okutturan insan da insandır, Allah ile olan irtibatını kestiği için kalbi karanlığa gömülen ve üzerinde taşıdığı bütün isim ve sıfatların görünmesine engel olan insan da insan sınıfından sayılır. 

“İnsan nur-u iman ile âlâ-yı illiyyine çıkar, Cennete lâyık bir kıymet alır. Ve zulmet-i küfür ile esfel-i sâfiline düşer, Cehenneme ehil olacak bir vaziyete girer.” (İman Küfür Muvazeneleri, s. 111) 

İnsanın önüne iki yol açılmış. Birisi inişli çıkışlı, zikzakı, müşkilatlı, meşakkatli, sonu harabiyete ve ademe çıkan şirk ve küfür yolu. Diğeri ise, selametli, huzurlu, nurlu, sonu sonsuz bir saadete çıkan iman yolu. Yani, birinci yol bu kadar tehlikesine rağmen, nefse hoş gelen geçici lezzetlerle döşenmiş olduğundan, bir çok insan bu haram ve hazır lezzetlerin tuzağına düşüyor, harabiyet yolunu seçiyor.  

Hakiki insan olmanın bu zorluklarından dolayı, Peygamberler bile nefislerinin şerrinden Allah’a sığınmışlardır. Hazreti Yusuf Aleyhisselam, “Ben nefsimi temize çıkarmam; çünkü nefs, Rabbimin merhameti olmadıkça, kötülüğü emreder” derken, Hazret-i Muhammed aleyhisselatü vesselam da, “Allah’ım! Beni göz açıp kapayıncaya kadar, hattâ ondan daha az bir zaman bile nefsimle baş başa bırakma” diye dua etmiştir. 

Buradan anlıyoruz ki, insan olmak çok zordur. Her insan, hakiki insan değildir.  

Öyle ya! Kolay mı insan olmak, insan olmak kolay mı? 

Okunma Sayısı: 1705
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
  • S.topuz

    29.5.2024 18:39:49

    ..."Elcevab: Eğer insan yalnız bir kalbden ibaret olsaydı; bütün masivayı terk, hattâ esma ve sıfâtı dahi bırakmak, yalnız Cenab-ı Hakk'ın zâtına rabt-ı kalb etmek lâzım gelirdi. Fakat insanın akıl, ruh, sır, nefis gibi pek çok vazifedar letaifi ve hâsseleri vardır. İnsan-ı kâmil odur ki: Bütün o letaifi; kendilerine mahsus ayrı ayrı tarîk-ı ubudiyette, hakikat canibine sevketmek ile sahabe gibi geniş bir dairede, zengin bir surette, kalb bir kumandan gibi, letaif askerleriyle kahramanane maksada yürüsün. Yoksa kalb, yalnız kendini kurtarmak için askerini bırakıp tek başıyla gitmek, medar-ı iftihar değil, belki netice-i ızdırardır." Bediüzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Külliyatı Sözler - 495

  • S.topuz

    29.5.2024 18:38:37

    "Demişler ki: دَرْ طَر۪يقِ نَقْشِبَنْدِى لَازِمْ آمَدْ چَارْ تَرْكْ تَرْكِ دُنْيَا تَرْكِ عُقْبٰى تَرْكِ هَسْت۪ى تَرْكِ تَرْكْ Yani, tarîk-ı Nakşîde dört şeyi bırakmak lâzım. Hem dünyayı, hem nefis hesabına âhireti dahi maksud-u hakikî yapmamak, hem vücudunu unutmak, hem ucbe, fahre girmemek için bu terkleri düşünmemektir. Demek hakikî marifetullah ve kemalât-ı insaniye terk-i masiva ile olur? Elcevab: " Eğer insan yalnız bir kalbden ibaret olsaydı;..." Bediüzzaman Said Nursi, Risale-i Nur Külliyatı Sözler - 495

  • Rafet Özcan

    29.5.2024 07:09:54

    Elbette insan olmak zor.İnsan olmaktan daha zor olan ise, insanca yaşamaktır.

(*)

Namaz Vakitleri

  • İmsak

  • Güneş

  • Öğle

  • İkindi

  • Akşam

  • Yatsı