***

Sordum kendisine.

Çok üzgündü, “ömrümü verdiğim bir mücadele alanında dayak yemek zoruma gidiyor” dedi.

Olay anını şöyle anlattı:

“Açılış için oradaydık, hava çok soğuk olunca İçişleri Bakanımız ‘hadi içeriye geçelim, duamızı orada okuyalım’ dedi.

İçeriye geçtik, cemaat bir anda içeriye doldu, Kur’ân tilaveti biter bitmez hemen ayrılıp kadın mahfilinde namazı kıldım.

O kısa arada çekilen fotoğraf üzerinden söylemediklerini bırakmadılar, feminist bile ilan ettiler, oysa benim feministlere karşı kaç tane reddiyem var.”

Son cümlesi şu oldu:

“Zan da büyük günahtır.”

***

Biz konuyu ilk okuduğumuzda, önce fotoğrafın bir yapay zoka ürünü olduğunu düşünmüştük ve konuya “aman zokayı yutmayalım” diye temkinli yaklaşmıştık.

Olayın gerçek olduğu anlaşılınca bu sefer zandan kaçınma meselesi ortaya çıktı. Eski zanları hatırlattı.

Biz açıklamanın samimî olduğuna inanıyoruz. 

Cami açılışını siyasetçilerin öne çıktığı siyasî bir olay haline getirince ve kadın erkek demeden devlet protokolü ve siyasî protokol ile cami açmaya kalkınca böyle hatalar olabiliyor. 

Keşke olmasaydı ama olmuş. Terzioğlu da İçişleri Bakanı Mustafa Çiftçi de diğer ilgililer de samimî olarak üzülmüşlerdir. 

Ama bu olay son cumhurbaşkanlığı seçimi öncesindeki son dönemeçte Kemal Kılıçdaroğlu’nun seccadeye basmasını siyasette tepe tepe kullanan AKP’nin başına gelenleri ve bundan sonra gelecekleri göstermesi açısından fevkalade önemli bir gösterge.

Aklı başında herkes biliyor ki Kılıçdaroğlu o seccadeye, dinî değerleri önemsiz gördüğü için ve bile bile basmış değildi. Ama AKP’nin dini kendi tekeline almaya yönelik propagandası avam üzerinde etkili oldu ve Kılıçdaroğlu’na çok oy kaybettirdi. 

Etme bulma dünyası.

Biz, Hülya Terzioğlu’nun, o eski seccade vukuatında, başta genel başkanı Erdoğan olmak üzere AKP’lilerin CHP’ye yönelik takındığı yıkıcı ve yıpratıcı tavra karşı “ayıp oluyor, bilerek yapmış olamaz, bu şekilde üzerine gitmememiz lazım” dediğini duymadık. Dediğini de sanmıyoruz. (Demişse ve bu bilgi teyit edilirse kendisinden köşemizde özür dilemeye hazırız.)

Ama dememişse millete ve CHP’lilere gecikmiş bir özür borcu var demektir. 

AKP’nin dini siyasete alet ettiğini gösteren örnekleri saymak için çok aramaya gerek yok.

2016 öncesindeki muhalif MHP’nin bu konuda AKP’ye yönelik olarak neler dediğine bakmak yeterli. 

Bir de şu var: Herkes biliyor ki fon yolsuzluğu devleti yolsuz yönetme ve yürütme(!) işinin sadece bir ayağı.  

Ve bu su-i istimal görünen ve henüz görünmeyen isimlerle sınırlı değil. Sırası gelen sökülüp dökülecek. Bu sebeple muhalefet, bizce de haklı olarak, konunun Erdoğan’la ilişkisi meselesini bir aşama sonraya bırakıyor.  

Bunların hepsi gösteriyor ki bu aşamadan sonra AKP’deki sökükler artık dikiş tutmaz. 

Ne yapsalar ayaklarına dolanıyor. Hele din ve cami işleri. 

Çok ah aldılar, çok.