Abdullah abinin cenazesinden sonraki 10 günlük süre içinde çevremizde 5-6 cenazeye iştirak etmek nasip oldu. Allah akıbetimizi hayreylesin inşaallah...

Arefe günkü cenazeden bir gün önce de başka bir kardeşin babasının cenazesi vardı. İki öğretmen arkadaşın babası arka arkaya bir iki gün arayla vefat ettiler. Elbette ki bizlere, farz-ı kifaye olarak cenazeye gitmek ve eşin dostun acısını paylaşmak, vefat edenlerin namazlarını kılmak hem dinî hem insanî bir vazife... Cenazeye katılan cenaze namazını elbette ki kılacaktır. Bizim burada bahsedeceğimiz normal namazın kılınışını nakletmek değil, bizim maksadımız dikkatimizi çeken başka bir hadiseyi nazara vermektir.

Cenaze namazında karşılaştığım şapkayla ilgili dikkat çeken tavıra bakmadan önce Risale-i Nur'daki şapkanın hükmü ile ilgili bilgileri kısaca nakletmek istiyorum. 

Aslı 1900’lü yılların başında telif edilen Beşinci Şua’da, ahirzaman alametleri ile alakalı yirmiden fazla hadis nakledilmiş ve ahirzamanın “eşhas-ı mühimmesi” yani mühim şahısları olan Deccal, Süfyan, Mehdi ve Hz. İsa’nın (as) nüzulü hakkındaki hadislerin müteşabih cinsinden olduklarını, zahir manalarına göre anlaşılmaması lazım geldiğinin izahı yapılmıştır. 

İşte bu hadislerden birinde; “Ahirzamanın dehşetli bir şahsı, sabah kalkar, alnında ‘haza kafir’ yazılmış bulunur” şeklinde rivayeti Bediüzzaman şöyle tevil etmiştir: “O Süfyan, kendi başına Frenklerin serpuşunu koyup, herkese de giydirir. Fakat cebir ve kanun ile tamim ettiğinden, o serpuş [şapka] dahi secdeye gittiği için, inşaallah, ihtida eder; daha herkes, yalnız istemeyerek onu giymekle kâfir olmaz.” (Şualar, s. 614.)

Üstad, Afyon Mahkeme müdafaasında ise, “şapka giyen kâfir olmaz mı” şeklindeki soruya cevabını şöyle vermiş: “Şapka başa gelecek, ‘Secdeye gitme!’ diyecek. Fakat baştaki iman, o şapkayı da secdeye getirecek, inşaallah, Müslüman edecek.” (Şualar, s.389)

Üstad Hazretleri, Müslümanlarca giyilmesi haram, Hıristiyan kıyafeti olarak bilinen “siperlikli şapkanın” Anadolu insanının başına zorla giydirilse bile, camiye girildiğinde onu secdeye getirerek Müslüman edeceğinden bahseder.

Malum cenaze namazı rükû ve secde olmadan ayakta kılınan bir namazdır. Normal namazlarda Müslümanların secde yapmasına mâni şapka, ayakta kılınan namazda engel teşkil etmemeli. Fakat bizim cenazede gördüğümüz manzara ise tam tersiydi. Çünkü cenaze namazında şapkanın başta olmasının namaz kılmaya bir engel olmamasına rağmen, yani cenaze namazında secde olmadığı için bir manilik teşkil etmemesine rağmen, bizim insanımızın ruhuna işleyen “şapkaya secde ettirmek,” şapkayı secdede baştan çıkarmadan Müslümanlaştırmak anlayışı dem ve damarlarına yerleştiği için cami avlusunda, güneşli bir havada, cenaze namazında bir vatandaş sol tarafımda dururken, tam namaza başladığımız anda, şapkasının siperliğini geri çevirdi ve namaza başladı. Bana garip geldiği kadar derin bir inancın yansıması olduğu kanaatini de verdi.

Buradan şöyle bir sonuçta çıkarabiliriz, bu Anadolu insanı şapkayı kabullenememiş, evet iradesi ile zaruret ve ihtiyaç var düşüncesiyle başa taksalar bile, biliyorlar ki şapka secdeli namazla alakalı bir kıyafet değil. Bediüzzaman Hazretlerinin 100 sene önce haber verdiği gibi kuvvetli Müslüman ve mü’minler namazda şapkanın siperliğini geri çevirerek adeta o şapkaya secde ettirmektedirler. Ve bunun böyle olduğunu cenazede yaşadığım bu hadise de ispat eder niteliktedir kanaatindeyim. Rabbim bu milleti Deccal ve Süfyanın şerlerinden korusun vesselam...