Vız vız hastaydı. Sağlığa dikkat etmek gerektiğini söylüyordu. Aksi takdirde yatakta dinlenmek kaçınılmazdı. Yalnız kalmaktan hiç de memnun değildi. Çok geçmeden Petek ile Pembe onu ziyarete geldi. Vız vıza yardımcı olmak istediklerini söylediler. Çok teşekkür etti Vız vız. “Acılar paylaşıldıkça azalırmış” demekten kendini alamadı. Petek hemen söze karıştı. Aynı fikri paylaştığını ve çok seveninin olduğunu söyledi. Vız vız arkadaşının şaka yaptığını zannetmişti. Pembe Vız vıza pencereden bakmasını söyledi. Vız vız gözlerine inanamadı. Çok sayıda arkadaşı hediyelerle birlikte ziyarete gelmişti. Bu duruma hem şaşırdı hem de acısının azaldığını fark etti.
Benim de böyle bir hatıram var. Yaz tatilinde ateşim kırk dereceye kadar çıktı. Babam beni hastaneye götürerek muayene ettirdi. Doktorun yazdığı ilâçları kullanmaya başladık. Annem de bal şerbeti yaptı. Anneannem de İstanbul’dan geldi. Onu görünce çok mutlu oldum. Hemen bana sarılarak halimi sordu. Benimle ilgilendi. Acılarım ve ateşim gittikçe düştü. Çok geçmeden şifa buldum. Sizin de buna benzer bir hatıranız var mı can kardeşlerim?