Vız vız bal için çiçek ararken uğur böceği ile karşılaştılar. Sonra karıncayla çalışmak üzerine sohbet ettiler. Allah’ın bizi çalışmak için yarattığını söyledi vız vız. Bu sohbeti duyan Ağustos böceği de “İkiniz de tuhafsınız” dedi. Karınca asıl tuhaf olanın sensin diyerek karşılık verdi Ağustos böceğine. “Ben bir müzisyenim” diyerek her zaman dinlenmesi gerektiğini düşünen Ağustos böceği şarkı söylemeye başladı. Bu ses bir kuşun dikkatini çekti ve hemen Ağustos böceğini yakalayarak afiyetle yedi. “Tembel ama, bir işe yaradı…” dedi karınca.

Benim de benzer bir hatıram var. Biz kardeşimle bazen odamızı toplamıyoruz. Dağıttığımız eşyalarımızı, oyuncaklarımızı, kitaplarımızı toplamak çok zor geliyor. Anne-babamızın bu konuda ısrarlı uyarıları karşısında toplamak zorunda kalıyoruz. Ama itiraf etmeliyim ki topladığımızda iyi ki toplamışız diye düşünüyoruz. Çünkü hem bir süre sonra eğlenceli hale geliyor hem de son halindeki düzen bizi çok mutlu ediyor. Sizin de buna benzer bir hatıranız var mı can kardeşlerim?