Her ülkede az ya da çok usûlsüzlük ve yolsuzluk yapanlar vardır. Ancak açıklık ve şeffaflığın olduğu ülkelerde usûlsüz iş yapanlar kanun önünde hak ettiği cezayı alır. Adaletin iyi işlemediği ve şeffaflığın olmadığı yerlerde ise maalesef ekseriyetle yolsuzluk yapanların yaptıkları yanlarında kâr kalır. Yakın tarihe baktığımızda yolsuzluk ve usûlsüzlük yapanların hak ettikleri cezayı tam olarak aldığını söylemek kolay değil. Gerçi öyle kişiler sandıkta ceza alıyor, ama esasında kanun ve hukuk önünde de ceza almaları icap eder. Şu da var ki, darbe yapanların hak ettikleri cezayı almadığı bir yerde yolsuzluk yapanların hak ettiği cezayı almamış olması tabiî bir neticedir.

Eski yıllarda yolsuzluk yapmak da belki daha zordu. Ancak günümüzde bir ‘tık’la dahi olsa yolsuzluk yapmak mümkün. Elbette bırakılan ‘elektronik iz’ler sebebiyle yolsuzlukların ortaya çıkması da kolay, ama ekseriyetle en azından dünyada “Atı alan Üsküdar’ı geçiyor.” 

Bir dönem Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu’nun (TMSF) Yönetim Kurulu Başkanlığı’nı üstlenen Abdullah Güzeldülger, yolsuzluk yapanların bunu nasıl yaptığını anlatmış. Güzeldülger, bazı kayyumlar arasında 100-150 şirketten maaş alanlar bulunduğunu, bir kayyımın 100-150 şirketten 5 bin lira maaş aldığını, TMSF’nin bu kişiyle ilgili dosya hazırlayıp Cumhuriyet Savcılığı’na gönderdiğini, ama bir sonuç alınamadığını da belirtmiş.

Birden çok maaş alma meselesi her halde yolsuzluğun bir yolu olmuş durumda. Muhtemelen önümüzdeki yıllarda bu konu hakkında değişik haberler duyulur. Apaçık yanlış bir uygulama olan bu meselede bile Türkiye’yi idare edenlerin ‘dur’ dememesi acaba nasıl izah edilir? Hele hele bu konuda hazırlanan dosyaların üstünün örtülmesi acaba kimin sorumluluğundadır?

Türkiye’de yolsuzluğun ‘dört yol’la yapıldığını hatırlatan Güzeldülger, bunları şöyle sıralamış:

“Bunlardan biri vakıf ve dernekler üzerinde Hazine’ye girmesi gereken paraların bloke edilerek vakıf ve derneklere yönlendirilmesi.

“İkinci yolsuzluk yolu, ihalelerde rekabetsiz ortamlar oluşturuluyor. Pazarlık usûlü ihale yöntemiyle maliyetin olması gerekenden biraz daha yukarıda rakamlar oluşuyor.

“Üçüncü yolsuzluk yolu, ihale ile yapılması gereken hizmet alımlarının kişi ve firmaya özel doğrudan sözleşme yoluyla yapılması.

“Dördüncü yolsuzluk yolu, özelleştirme satışları ve büyük ihalelerle firma satın alımlarında, satıştan kısa bir süre sonra, gerçek alıcıya hisse devir yöntemi.” (Karar TV’ye yaptığı açıklama, 23 Haziran 2021)

Muhtemelen başka yolsuzluk yolları da var, ama acaba burada bahse konu edilen yolsuzluk yolları kapatılmak istendi mi? Türkiye’yi idare edenlerin hem yolsuzluklara karşı çıkıyor imajı verip hem de yapılan bu yanlışlara sessiz kalması çok büyük bir çelişki değil mi? Gerek vakıflar yoluyla ve gerekse adaletsiz ihaleler yoluyla yapılan yolsuzluklar istense engellenemez mi? 

Bunca yolsuzluk iddia ve haberleri karşısında sessiz kalan, ‘her şey yolunda’ tavrı sergileyen idareciler hem dünyada hem de ahirette hesap vereceklerini unutmasınlar. Milletin tek kuruşunu hak etmeyene verenleri Allah’a havale ediyor ve bütün yolsuzluk yollarının tıkanması ve kapanmasını talep ediyoruz vesselâm.