Çünkü o, sadece geleceğe bıraktığınız biyolojik bir miras ya da soyunuzu devam ettirecek bir evlat değil; hayatınız boyunca yanınızda yürüyecek bir yoldaştır. Gün gelir tebessümüyle derdinizi unutturur, gün gelir yükünüzü omuzlar, ihtiyaçlarınızı görür, hastalığınızda yanınızda olur, yaşlılığınızda elinden tutar; bir zamanlar sizin onun elinden tuttuğunuz gibi.

Fakat bunun bir de ahiret tarafı vardır. Salih bir evlat, anne babası vefat ettikten sonra da onlar için dua eder, güzel yaşantısıyla anne babasının kendisine verdiği terbiyenin meyvelerini devam ettirir. Böylece çocuk, anne babası için hem dünyada bir yoldaş hem de ahirette sevabı devam eden bir yatırım hâline gelir.

Fakat çocuğunuz sadece sizin yatırımınız değildir.

O, toplum için de bir yatırımdır.

Güzel bir terbiye ve sağlam bir ahlâkla yetişen çocuk, yalnızca kendi hayatını güzelleştirmez. Ailesine, komşusuna, arkadaşına, iş arkadaşına ve bulunduğu topluma fayda sağlar. Kaliteli insanın iyiliği kendisinden taşar ve çevresine yayılır.

Çocuğunuz vatanınız için de bir yatırımdır.

Bugün evinizde oyun oynayan o küçük çocuk, yarın bir öğretmen, doktor, mühendis, asker, esnaf, akademisyen veya devlet görevlisi olabilir. Hangi makamda bulunursa bulunsun, karakteri ölçüsünde bulunduğu yere tesir edecektir. Sizin verdiğiniz terbiye ve kazandırdığınız şahsiyetle, mevki ve görevine göre vatanına hizmet edecektir.

Ve belki en önemlisi: Çocuğunuz İslâm için de bir yatırımdır.

İmanını bilen, güzel ahlâkla yaşayan ve dinini doğru anlayan bir nesil, İslâm’ı yalnızca anlatmaz; yaşayarak temsil eder. En güzel tebliğ, insanın dürüstlüğü, merhameti ve güzel ahlâkıdır.

Fakat bunun tam tersi de mümkündür.

Allah muhafaza; yanlış bir eğitim, kötü bir çevre ve yanlış arkadaşlıklar çocuğun istikametini bozabilir. Ailesine yük, topluma zarar, vatanına kayıp, dinine ise yanlış bir temsil olabilir.

Çocuğunuzu seçemezsiniz. Onun hangi mizaca, hangi kabiliyetlere sahip olacağını tamamen siz belirleyemezsiniz. Fakat kimlerle arkadaşlık edeceği konusunda ona rehberlik edebilirsiniz.

İşte burada en önemli konulardan biri de, onu eğitirken gösterdiğiniz özeni çevresi ve arkadaşları konusunda da gösterme sorumluluğudur.

Anne baba bir çocuğu yıllarca inşa eder; fakat bazen bir arkadaş, yılların emeğine tesir edebilir.

Peygamber Efendimiz’in (asm) şu ikazı bu yüzden çok önemlidir:

“Kişi dostunun dini üzeredir. Öyleyse sizden biri kiminle dostluk ettiğine dikkat etsin.”¹

Bazen de en yakın arkadaşı bir insan değil, bir araç olabilir. Televizyon, tablet ve telefon aracılığıyla bir görüş ve düşünce çocuğunuza kolaylıkla empoze edilebilir.

Siz çocuğunuzun ekranına tesir etmezseniz, ekran çocuğunuzun zihnine ve kalbine tesir edecektir. En yakın arkadaşı bir sapık, misyoner, siyonist, ateist veya başka bir bela olabilir. Müslüman bir çocuk için imanını, ahlâkını ve istikametini bozan bir arkadaşlık beladır. Çocuğunuz onun tesirinde kaldığında, yıllarca verdiğiniz terbiyenin telafisi çok zor olabilir. Bunun sorumlusu ise siz olursunuz.

Bugün bir tek evladımızı bile kaybetmeye tahammül edebilecek zaman değil. Hele ki kendi evladımızsa...

“Gençlik ne hâle geldi?” diye soruyoruz.

Peki, bu gençliği kim yetiştirdi?

Unutmayalım ki çocuğunuzu seçemezsiniz ama arkadaşını seçebilirsiniz, seçmek zorundasınız. Hatta sadece seçmek değil, yanlış arkadaştan korumak zorundasınız.

Dipnotlar: 

1- Ebu Davud, Edeb, 19, Tirmizî, Zühd, 45