Yirmi sene önce elime biat etti kalemim

Zihnime hicret etti ağır yükü ümmetin

Dilime musallat olan kaba saba cümlelerim

Eleye eleye düştü kâğıda, Hüda’dan hicap ettim.

Ben sanırdım hak yolunda sarmalanırım güllere

Hatta meleklerin terennümü mest eder ruhumu

Nefsimle gırtlak gırtlağa kapıldım alevlere

Dârü’l-harb’in kılıçları kevgir etti postumu.

Bir Olan’ın huzurunda hiçbir şey olamadım

Yine de gözümün ferini silemedi mâsivâ ışıltısı

Zâyi etti kimini, bir fânî canan takıntısı

Kiminin aklını başından aldı akçelerin şakırtısı.

Ahirzamanın dehşeti korkuturken nazarımı

Hâlâ gelmedi mi müjdecinin cennet-âsâ baharı

Karar kader, zafer kader, mücadele benimdir

Elmas kılıcı kınından çıkarmamak vebaldir.

Harun bütün gayretiyle karalarken mısraları

Omuz versin gücü yeten, okutsun sayfaları

Bunca küfrün ortasında nuru bulmak nimettir

Zekatsız nimetler ise Cehenneme bilettir.