Daha hayatın dibacesinde... doğu kanlılar, batı kanlılar

Genç erkekler, genç kızlar... Delikanlılar...

Pelikanlar hüzünlü, suskun... Baykuşlar konserde

Şırıngada akrep... Yüzünde masumiyetin ambalaj artıkları

Şaşı kanlılar!..

2

Sözleri ışıktan uzak, gözlerde tuzak...

Sırsız, sınırsız... Zemherir çalığı,

Uğursuz gecelerin arsız hırsızı,

Sahte yıldız/lara yürek sızlarken;

Kaldırımlardan, basık akrep yuvalarına

Y u v a r l a n a n l a r ,

Ve yuvalananlar...

Kalleşlik pusuda, sözde kardeşlik!..

3

Nanik yapan neon lambalar altında,

Satıcısından daha namuslu sermaye,

Kimi ürkek ve şaşkın, taşkın kimi,

Arsız, huysuz, huzursuz

Delik heybesine zamanı tepiyor,

Yırtık kahkahalar erkenden sokağa taşıyor.

Ruhunda boşluk, kalbinde kara delik…

Sonsuza gebeyken, kıskaç kapanmak üzere...

Telaşlı Kehkeşan!..

4

Okyanuslar boşanıyor gözlerinden,

Kadehlere doluyor, körlük!

Meze oluyor taze, kirlenmiş...

Bakışları eze eze, temize çekmeye çalışıyor,

Karbondan adamcıkları.

Hüzün sarısı sonbahar!

5

Taze tutuşturuyor muşambaları,

Et ateşe düşüyor ezik. Tütsüde zehir...

Adamcıklar eriyor eciş-bücüş... büzülüyor, üzülüyorlar...

Ve akrebe dönüşüyorlar birden...

Çürümüş ruhları kim diriltecek?

Kıskaç daralıyor gittikçe... Raylarda ahirzaman. Yüksek volümde müzik.

Sirenler çalıyor!

6

Kurulmuş esir pazarı... Yitik hayatlar alınıyor,

Gencecik hayatlar çalınıyor

Ezelden emanet ruhlarda zelzele!

Temiz sayfalarda beyazlık... karanlık çizgilerin negatifleri

Güzel gazele vuruyor. Emanete ihanet.

Gonca pörsümüş!

7

Ve akrep dört dönüyor, dört yanında ateş...

Fonda tamtam çığlıkları, tepiniyor, acıtıyor, sırıtıyor,

Ve gövdesine batırıyor kuyruğunu! İntihar!

Zehir çaresiz, düşmüş dermansız derde

Neon lambalar yine nanik yapıyor!

İlk yarı, son perde!

8

Anne gözler, baba gözler,

Gözler; şaşar, şişer, pişmanlık gözyaşları

Kapanır kıskaç, şişmanlar zehir tacirleri

Susar sözler, sevdalar savrulur, aşklar biter.

Kurur gözler!

9

Başkaların günahına ağlarken bilge

“Eyvah aldandık!”

Sahne kararır, oyun biter... biter rüyalar...

Perde kapanır, kapanan hayatın kendisidir oysa,

“Hayat her şeye rağmen devam ediyor” dese de,

Kendini kandırır ölüm sekeratına kadar. 

Yürüyen canlı cenazeler!