Kitap okurken yağmur yağmaya başlamıştı.
İlk önce çıt çıt gelen damlalar daha sonra iyice hızlanmıştı. Kitabını masasının üzerine koydu ve pencereden baktı. Annesi aceleyle balkondaki çamaşırları topluyordu. İnsanlar, ıslanmamak için koşturuyordu.
Sonra sadece insanların değil, hayvanların da ıslanmamak için susuz olan yerlere gittiğini fark etti. Canlı olan ve koşabilen her varlık soğuk havada ıslanmak istemiyordu. Annesi içeriye girdiğinde buz gibi olmuştu. Ellerini kaloriferin üzerine koyarak ısınırken hâlâ titriyordu.
Allah’a şükretti o an. İyi ki sıcacık evleri vardı ve onları ısıtıyordu. Arkadaşlar, bazen fark edemediğimiz, ama çok güzel nimetler vardır.
Özellikle soğuk havada sıcak olan evimiz gibi.