Hatta ve hatta, Türkiye’yi idare edenler de bu çareleri herkes gibi biliyor ancak bu çareleri uygulamak işlerine gelmediği için “Çare arıyormuş gibi” yapmayı tercih ediyorlar.

10 ya da 20 yıl süren bir “yüksek enflasyon dönemi” olur da buna çare bulanamazsa bunda iyi niyet aranabilir mi? Dünya âlem bu derde çare buluyorsa Türkiye de bulabilir ve bulur. Mesele, bilinen bu çareyi kararlı bir şekilde uygulamaktan geçmez mi? 

“Ben bir ekonomistim” diyen ve elinde her türlü ‘yetki” olan bir idareci mesela enflasyon derdine çare bulanıyorsa başarılı sayılabilir mi?

Yüzlerce belki binlerce uzmanın ifade ettiği gerçekleri bir defa daha Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası (TCMB) Eski Başkan Yardımcısı Prof. Dr. Fatih Özatay ifade etmiş. 

“Nasıl Bir Ekonomi TV YouTube kanalı”nda yayınlanan Ekonomi Masası programında konuşan Prof. Dr. Özatay, denetim mekanizmalarında çapraz kontrolün önemine dikkat çekmiş ve enflasyonla mücadelede kalıcı çözümün sadece para politikasından geçmediğini, yapısal reformların şart olduğunu hatırlatmış. (ekonomim.com, 11 Kasım 2026)

Enflasyonla mücadelede ‘ilacın yanlış yerde aranmaması gerektiğini’ vurgulayan Prof. Dr. Özatay, çözümün sadece Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası politikalarında değil; hızlı ve adil çalışan yargı sistemi, TÜİK’in özerk yapısı, İhale Kanunu, İmar Yasası ve yeşil dönüşüm odaklı sanayi politikaları gibi yapısal adımlarda olduğunu belirtmiş. 

Enflasyon tahminlerinin çok sık değişmesinin piyasa ve vatandaş nezdindeki beklenti yönetimini de olumsuz yönde etkilediğini belirten Prof. Dr. Özatay, uzmanların dahi takip etmekte zorlandığı bir hedef yapısının, ücret ve fiyat pazarlıklarında rehber alınmasının güçleştiğine dikkat çekmiş. 

Demek ki çare belli: Hızlı ve adil çalışan bir yargı sistemi, TÜİK’in özerk olması, “dünya gerçeklerine uygun” ihale kanunu, ranta kurban edilmeyen bir imar yasası ve tabiî ki hepsini içine alan “yapısal reformlar” gerekiyor. 

“Bunlara gerek yok. Türkiye’nin sıkıntısı yok. Olsa da biz bu sıkıntıları ‘Ankara Kriterleri’yle aşarız” diyenlerin iyi niyetli oldukları söylenebilir mi?

Tekrar hatırlamakta fayda var: Türkiye’nin ekonomik dertlerine çare ararken de yine “adil çalışan yargı sistemi” ihtiyacı ortaya çıkıyor. ”Adil çalışan yargı sistemi”ni kurmak için de çok paraya ihtiyaç yok. Niyet, istek ve kararlılıkla bu yapılabilir. Amma ve lakin ve ne yazık ki “”adil çalışan yargı sistemi” Türkiye’yi idare edenlerin işine gelmiyor...

İşte bütün mesele bu... Dert belli, çare de belli, bu çareleri iş başındaki idareciler de biliyor ama bunları hayata geçirmek işlerine gelmiyor... Acaba niçin işlerine gelmiyor olabilir?