Daha güzel bir dünyada yaşamak için hepimiz sorumluluk almalıyız.

Bediüzzaman’a göre; dünya insanlık ailesi için geniş bir şehir, bir hanedir. Huzur ve mutluluk için güzel ahlâk esas olmalıdır.

“Eğer iman-ı ahiret o büyük aile efradında hükmetmezse, güzel ahlâkın esasları olan ihlâs, samimiyet, fazilet, hamiyet, fedakârlık, rıza-yı İlâhî, sevab-ı uhrevî yerine garaz, menfaat, sahtekârlık, hodgâmlık, tasannu, riya, rüşvet, aldatmak gibi haller meydan alır.” Huzur kalmaz. 

Dünyadaki hayatı söndürmek için uğraşanların, “uzayda hayat var mı” diye merak etmeleri ne yaman çelişki!

Dünyada herkese, hepimize yetecek kaynak ve mutlu olmamız için gerekli donanım varken bu savaşlar, bu zulümler niye? Filler tepişirken, olan masum ve mazlumlara oluyor.

*** 

Savaştan, yoksulluktan ve zulümlerden herkes etkileniyor elbette; fakat en çok çocuklar maddi ve manevi yara alıyor.

Çocuğun ana rahmine düşmesinden itibaren hayat hakkı kutsaldır. Kur’ân-ı Kerîm’de fakirlik endişesiyle çocukların öldürülmesi kesin olarak yasaklanmış. (En’âm Suresi: 151). Savaş durumunda dahi çocukların öldürülmesi dinen haramdır.

Peki; sağlıklı bir şekilde yetişmeleri için çocukların psiko-sosyal ihtiyaçları yeterli düzeyde karşılanıyor mu?

Ailenin ekonomik düzeyi, ikamet şartları, beslenme, sağlık şartları ve eğitimi gibi etkenler çocukların gelişimini etkiliyor.

Anne babanın çocuklarına karşı yeterli ilgi ve sevgi göstermemesi veya sağlıksız davranışlarda bulunmaları gibi birçok olumsuzluklar, çocuğu ev dışı ortamlara yanlış, davranışlara yöneltebiliyor. 

*** 

İslâm, çocuğun yaşama hakkının yanı sıra; eğitim ve terbiye hakkı, güzel isim verme hakkı, nesep ve soy isim hakkı, beslenme, barınma ve bakım hakkı gibi haklar tanımış, anne babaya sorumluluk yüklemiştir.

Çocuğun helal rızıkla beslenmesi, giydirilmesi ve barınması babanın mâlî sorumluluğundadır. Anneye ise, öncelikli olarak emzirme ve bakım görevi düşer. 

Çocuğun güzel bir terbiye alması, ahlâklı yetiştirilmesi ve temel dinî ile dünyevî bilgileri öğrenmesi ebeveynin vazifesidir.

***

Birleşmiş Milletler 20 Kasım gününü Çocuk Hakları Günü olarak kabul etmiş. Ne kadarı uygulanıyor, ne kadarı ihlal ediliyor konusu ayrı bir konu. Yine de hatırla/t/makta fayda var.

Her çocuğun temel hakları vardır. Devletler ve aileler bunu korumakla yükümlüdür. 

Doğar doğmaz bir isim ve vatandaşlığa sahip olma, temiz su, yeterli beslenme, tıbbî bakım ve sağlık hizmetlerinden yararlanma, ücretsiz ve nitelikli temel eğitim alma, kendini geliştirme hakları ilk etapta sayılacak olanlar. 

Aileyle yaşama hakkı çok önemli. Mümkün olduğu sürece anne ve babasıyla birlikte yaşama, onlardan bakım ve sevgi görme, güvenli bir evde, sağlıklı ve elverişli şartlarda yaşama, kendisini ilgilendiren konularda görüş bildirme, yaşına uygun sanat faaliyetlerine katılma hakkı vardır. 

Özetle; dil, din, ırk, cinsiyet, engellilik veya ekonomik durum fark etmeksizin tüm çocuklar eşit haklara sahiptir. 

Onları her türlü şiddetten, ihmalden, fiziksel/cinsel istismardan ve çocuk işçiliği gibi tehlikeli çalıştırılma biçimlerinden korumak hepimizin vazifesidir.

Çünkü çocuklar bir milletin ve bütün insanlığın geleceğidir.