Yemek, içmek olmuş insanın derdi,

Ne kadar üzülsek yeridir Yusuf.

Azalmış beşerin mert oğlu merdi,

Ne kadar üzülsek yeridir Yusuf.

Anlamı değişmiş sarığın, fesin,

Faiz yükleriyle kesilmiş sesin,

Sen uğraş, sen didin başkası yesin,

Ne kadar üzülsek yeridir Yusuf.

Bu böyle gitmez ya, gitmeyecek de,

İmtihan çok zorlu, zorlu gülmek de,

Yaşamak da yaman inan ölmek de,

Ne kadar üzülsek yeridir Yusuf.

Ölüm kol geziyor gökte ve yerde,

İnsan dert katıyor olmayan derde,

Bilmem ki duracak bu koşu nerde,

Ne kadar üzülsek yeridir Yusuf.

Her nereye varsam ağlayanlar var,

Durumdan menfaat sağlayanlar var,

Bu gidişe gönül bağlayanlar var,

Ne kadar üzülsek yeridir Yusuf.

Ceyhûnî sen sarıl Yüce Ferman’a,

Zaman işleyecek hep haktan yana, 

Az sabır gerekir yürek dayana,

Ne kadar üzülsek yeridir Yusuf.

CEYHÛNÎ (Mustafa AVCU)