Standımızı nasıl hazırlayacağız, bizi neler bekliyor, Çorumlu hemşehrilerimiz ne kadar alâka gösterecek? On gün sonra dönüp bu ilk telaşımıza baktığımızda içimizden hep aynı söz geçti: “Keşke daha önce de katılsaydık!”

İlk işimiz, imza günlerini kararlaştırmak oldu. Ali Vapurlu, Sami Cebeci, Ahmet Battal ve Abdülbaki Çimiç kararlaştırılan günlerde aramıza katıldılar. Kitaplarını imzalayıp okuyucularıyla sohbet ettiler. İmza için uzatılan kitaplar, koyulaşan sohbetler derken standımızın neşesi arttı. Onların hizmetimize omuz vermeleri bize kuvvet verdi.

Fuarın en heyecanlı anları, camiamız dışından, standımıza uğrayacağını bile tahmin etmediğimiz hemşehrilerimizin Risale-i Nur Külliyatı’nı takım hâlinde aldıkları anlardı. Bir külliyatın standımızdan çıkıp Çorum’da bir eve doğru yola koyulduğunu görmek ne büyük sevinçti! Ardından bir başka külliyat, sonra bir başkası... Her defasında aynı heyecanı duyduk. O ciltlerden hangisi önce açılacak? Belki bir genç, zihnini meşgul eden bir sualin cevabını orada arayacak. Belki bir bahis, ev halkının akşam sohbetine vesile olacak. Bir kitabın gideceği evi düşünmek fuarın bütün yorgunluğunu alıyordu.

Risale-i Nur’un ayrı ayrı ciltlerinden de yüzü aşkın eser, bizzat müştakları tarafından ücreti ödenerek alındı. Kimi bir külliyatla, kimi aradığı bir ciltle ayrıldı standımızdan. Biz de her bir kitabın ardından içimizden “Allah istifadelerini ziyade etsin” diye dua ettik. Risale-i Nur’u şerh ve izah eden eserlerin de hatırı sayılır miktarda okuyucuya ulaşması sevincimizi artırdı. Her akşam ertesi günü iple çektik.

Bir de hep birlikte hazırladığımız hediye paketlerimiz vardı. Her pakete bir risale, bir dergi ve 21 Şubat–23 Mart tarihli gazete nüshalarını koyduk. Hazırlarken duyduğumuz şevk, paketleri hemşehrilerimize takdim ederken katlandı. Dört binden fazla kişiye ulaştırdık bu hediyeleri. Kimi belki eve varır varmaz açacak paketi, kimi bir dostuna verecek. Fuarın kapıları kapandıktan sonra da o risalelerin elden ele dolaşabileceğini düşünmek, bize şimdiden yeni bir çalışma şevki veriyor.

Üstadımız Bediüzzaman, hapsin hizmete bakan hikmetlerinden söz ederken şöyle der: “Bu zamanda Nurlarla hizmet-i imaniye, her tarafta ilânatla ve muhtaç olanların nazar-ı dikkatlerini celb etmekle olur. (...), Nurlar’a nazar-ı dikkat celb olunur, bir ilânat hükmüne geçer. En ziyade muannid veya muhtaç olanlar onu bulur, imanını kurtarır ve inadı kırılır, tehlikeden kurtulur ve Nur’un dershanesi genişlenir.” (Lem’alar, Yirmi Altıncı Lem’a, s. 581.)

Bu hizmete emek veren başta Erdoğan Dinç hocamız olmak üzere İbrahim Tamtürk, Sebahattin Taşdemir, Muhammed Zengin, Hamza Demiral, Said Özkez, Çetin Kaya, Süleyman Alıç ve Talha Odabaş kardeşlerimize en kalbî teşekkürlerimizi sunuyoruz. Hazırlığın telaşını da fuarın sevincini de beraber yaşadık.

Elhamdülillah, Çorum Kitap Fuarı’ndan gönlümüz şevkle dolu ayrıldık. Şimdi o ilk günkü tereddüdümüzü hatırladıkça gözümüzün önüne standımızdan bir külliyatla ayrılan hemşehrilerimiz geliyor. O vakit “Nasıl yaparız?”  diye soruyorduk. Bugün ise bu sevinci yeniden yaşamak için bir sonraki fuarı şimdiden sabırsızlıkla bekliyoruz. İyi ki “Bismillah” deyip işe koyulmuşuz!