Ölüm...

Hayatın kaçınılmaz, fakat en sırlı gerçeği. İnsan, dünyaya gelirken ölümü düşünmez; hayatın sevinçleri, telaşları, umutları ve meşguliyetleri içinde yaşarken sanki hep burada kalacakmış gibi davranır. Oysa ölüm, doğum kadar hakikî ve kaçınılmazdır.

Her doğan, bir gün bu dünyadan göçecektir. Fakat bazı insanların ardından söylenecek sözler, sıradan bir vedanın çok ötesindedir. Çünkü onlar yalnızca yaşamamış; arkalarında güzel bir iz, güzel bir hatıra, güzel bir hizmet ve gönüllerde bir dua bırakmışlardır.

M. Latif Salihoğlu Ağabey de böyle güzel insanlardan biriydi. Onun hayatına baktığımızda yalnızca bir yazarın, tarihçinin veya araştırmacının hayatını değil; bildiğini yaşamaya, yaşadığını anlatmaya çalışan bir hizmet insanının izlerini görürüz. Risale-i Nur tedrisatı sonucu, ilim onda kuru bir bilgi değildi. İlim, ahlâka dönüşüyordu. Ahlâk, tevazuya; tevazu, hizmete... Hizmet ise insanlara hakikati ulaştırma gayretine...

Onun okuyucularına ve çevresine telkin ettiği önemli düsturlardan biri müsbet hareketti. Menfîlikten, kırıp dökmekten, şahıs ve zümre hâkimiyetinden uzak durmayı; istişareyi, meşvereti ve kardeşliği esas almayı önemserdi.

Hürriyet ve demokrasiye verdiği önem, ırkçılık ve menfî milliyetçilik karşısındaki tavrı; din ve iman kardeşliğini, İttihad-ı İslâm düşüncesini öne çıkaran yaklaşımı onun fikrî çizgisinin önemli unsurları arasında yer aldı.

Bütün bunların ötesinde ise bir insan vardı. Gönül kırmamaya çalışan, insanlara yol göstermeyi vazife bilen, bildiği hakikatleri paylaşmaktan geri durmayan bir insan... Ve bugün o güzel insan, dünyadaki vazifesini tamamlayarak ebediyet yolculuğuna çıktı.

“Bir âlimin ölümü âlemin ölümü gibidir” denilir. Çünkü âlim, yalnız kendi hayatını yaşamaz. Onun ömrü, başkalarının istifadesine sunulmuş bir sermayedir. Kaleminden çıkan bir cümle, yaptığı bir sohbet, verdiği bir ders, söylediği bir hakikat; yıllar sonra bile başka bir insanın gönlünde karşılık bulabilir. İnsan bedeni fânîdir. Fakat hakikat adına söylenen sözler, güzel ameller ve insanların gönlünde bırakılan güzel izler yaşamaya devam eder.

M. Latif Salihoğlu ağabeyde kalemiyle, sohbetleriyle, araştırmalarıyla ve hizmetleriyle bıraktığı izler, onu tanıyanların hafızasında yaşamaya devam edecektir. Nitekim insanın gerçek mirası geride bıraktığı maldan ziyade, gönüllerde bıraktığı güzelliklerdir.

“İyi insanlar iyi atlara binip gittiler...” tıpkı onun gibi.

Bir şairin mısraları geliyor akla:

“Birçok gidenin her biri memnun ki yerinden,/ Birçok seneler geçti; dönen yok seferinden.”

Evet... İyi insanlar birer birer gidiyor. Dün beraber yürüdüğümüz, beraber konuştuğumuz, aynı hakikatleri paylaştığımız insanlar bugün hatıralarımızın arasında.

Fakat ölüm, iman nazarıyla bakıldığında bir yok oluş değildir. Bir kapının kapanması değil, başka bir âlemin kapısının açılmasıdır. Dünya hayatının sonu, ebedî hayatın başlangıcıdır.

Beden toprağa dönerken ruh, kendisi için takdir edilen yeni bir âleme doğru yolculuğuna devam eder.

Belki de ölümün bize öğrettiği en önemli hakikatlerden biri budur: Biriktirmemiz gereken güzel insanlar ve güzel hatıralardır.

Latif Ağabeyin ardından…

Bugün onun ardından bize düşen, yalnızca hüzünlenmek değil. Onun hayatından güzel dersler çıkarmaktır. Belki de onu yâd etmenin en güzel yollarından biri, onun önem verdiği davayı hayatımızda yaşatmaktır. Çünkü güzel insanların ardından söylenecek en güzel sözlerden biri de şudur: “Sen gittin; fakat bıraktığın güzel izler bizimle kaldı.”

Bugün M. Latif Salihoğlu Ağabey bedenen aramızda değil. Fakat yazıları, eserleri, sohbetleri, hatıraları ve hizmetleriyle gönüllerde yaşamaya devam edecek. Ölüm, hayata veda değil.

Ölüm, iman eden için ebedî hayata açılan bir kapı. Belki biz ona “elveda” diyoruz.

Fakat hakikat nazarında bu bir ebedî ayrılık değil, bir sonraki buluşmaya hazırlanıştır.

Rabbimizden niyazımız odur ki; M. Latif Salihoğlu Ağabeyin hizmetlerini dergâh-ı İlâhîyesinde makbul eylesin, kusurlarını affetsin, kabrini nur ve sürur eylesin, makamını âlî eylesin.

Ailesine, yakınlarına, dostlarına ve Yeni Asya camiasına sabr-ı cemil ihsan eylesin.

Güzel insan... Güzel hatıralarınla kalbimizde yaşayacaksın. Ruhun şâd, mekânın Cennet olsun.

Allah rahmet eylesin. Âmin.