Cenab-ı Hak hiçbir şeye muhtaç değil,

Sen ibadete muhtaç, manen hastasın.

İbadetler senin için bir yük değil,

Manevî yönden tedavini alırsın.

Namazı terk eden kendine zulmeder,

Mevcudatın tesbihini inkâr eder,

Onları vazifesiz, cansız zanneder,

Hakir görüp inkâr ve tecavüz eder.

İnsan Allah’ın kulu hem memlüküdür,

İbadeti yapmamak nefse zulümdür,

Hem fıtratın gayesine tecavüzdür,

Hikmet-i İlahiyeye kötülüktür.

İbadet ve tesbih eden Hakk’ı görür.

Kalbindeki vesveseleri söndürür.

Nefsin nankörlüklerini de öldürür.

Vazifesini bilir, müstakim yürür.

Namaz önemli, kulluğun miracıdır.

Ruhun ve kalbin onda rahatı vardır.

Akıl da ondan manevî bir zevk alır.

Namazla günahlar silinip dağılır.