Merhaba sevgili arkadaşlar. Peygamber Efendimiz Hz. Muhammed’in (asm) yaşadığı zamanda yaşamış, onu görmüş, onunla zaman geçirmiş, ondan ders almış kişilere “Sahabe” diyoruz. Sahabeler doğruluğa çok önem verirlerdi. Peygamber Efendimiz’den (asm) duydukları sözleri ve gördükleri hadiseleri dikkatle aktarır, yalan söylemekten çok korkarlardı. Böylece hadisler ve onların şahit oldukları mu’cizeler hem yazılarak hem de anlatılarak günümüze kadar ulaşmıştır. Peygamber Efendimiz’in (asm) mu’cizelerini o kadar çok insan aynı anda görmüş ki, onların hep birlikte yalan söylemiş olmaları düşünülemez. Bunlardan bazıları su ile ilgilidir.

Üç yüz kişiye yeten su

Hz. Enes anlatmış: Bir gün Peygamber Efendimiz ile (asm), yaklaşık 300 kişi birlikte bulunuyorduk. İkindi namazı yaklaşmıştı. Abdest almak için suya ihtiyaç vardı. Fakat yanımızda yeterince su bulunmuyordu. Biraz su bulup getirdik ama o da çok azdı. Peygamber Efendimiz (asm) mübarek elini suyun içine koydu. Gördük ki parmaklarından çeşme gibi su akıyor. Üç yüz Sahabe bu sudan abdest aldı ve su içti.

Bin beş yüz kişi o sudan içti

Bir başka zaman ise Hudeybiye’de buna benzer bir hadise yaşandı. Bu defa Peygamber Efendimiz’in (asm) yanında yaklaşık 1500 Sahabe vardı. Hava sıcak olduğu için herkes çok susamıştı. 

Peygamber Efendimiz (asm), içinde az miktarda su bulunan deri bir su kabından abdest aldı. Sonra mübarek elini kabın içine koydu. Yine aynı şekilde parmaklarının arasından su akmaya başladı. Sahabeler bu sudan içtiler, kaplarını doldurdular ve ihtiyaçlarını karşıladılar. Hz. Câbir (ra), bu olayı anlatırken, yanlarında 1500 değil de çok daha fazla insan olsaydı bile suyun onlara yeteceğini ifade etmiştir. 

Kaynak: 

Mektubat, s. 121.