En çok da cemaatimizin irtibatını sağlayan "Nurcuların dünyadaki tek gazetesi olan Yeni Asya"daki ilânlardan biliyordum. Türkiye'nin neresinde kim varsa, hafızamızın bir köşesine isimleri kaydediyorduk. Daha sonraları cemaatî bir faaliyet filân olduğunda, bir araya gediğimizde, gıyabî olan muarefemiz vicâhî oluyordu. Yani, yüzyüze de tanışıp görüşüyorduk.

İşte bunlardan biri de, "Salâhaddin Konyalıoğlu" Ağabeydi. 25 Ağustos 2024 tarihinde, Bolu - Yeniçağa'da, cemaatimizin bir kır buluşması vardı. Tevafuk bu ya, o günlerde Ankara’da bulunuyordum. İçinde Ömer Tuncay Ağabeyin de bulunduğu bir grub arkadaşla, biz de oraya iştirak ettik.

İşte, eski-yeni dostlarla muhabbet, muhabere, musahabe ediyoruz. Bir ara yanıma bir mübarek zat geldi oturdu. "Osman kardeş, ben Bolu'dan Salâhaddin Konyalıoğlu. Sizin yazılarınızı severek okuyorum" dedi. Konuştuk, tanıştık, hâlleştik. Kendisi din dersi muallimiymiş. Aynı zamanda da hafız tabiî. Oğlu Selman kardeşimizden bahsedip, "O da burada" dedi ve yanımıza çağırdı. Onunla da biraz konuştuk. "Selman, bak çok mübarek bir baban var" dedim.

Ondan sonra bir iki telefon konuşmamız oldu. Selman ile her görüşmemizde, Salâhaddin Ağabeyi soruyor, haberini alıyordum. 26 Nisan 2026 günü, Abdullah Eraçıkbaş kardeşimizden gelen mesajla, Salâhaddin ağabeyin vefat ettiğini öğrendim, müteessir oldum. Hemen oğlu Selman kardeşi arayıp vaziyeti öğrendim.

Allah rahmet eylesin. Makamı, mekânı cennet olsun! Camiamızın ve akrabalarının başı sağolsun.

Salâhaddin Ağabey ile alâkalı, daha önce gazetemizde yazan Muzaffer kardeşin makalesinde daha geniş teferruat bulabilirsiniz.

https://www.yeniasya.com.tr/muzaffer-karahisar/nur-hizmetlerinden-bir-portre-selahattin-konyalioglu_530984