Mebuslara Siyaset Dersi     

İmanî, itikadî ve içtimaî hayatın her alanında nükseden yaralarımıza Kur’ân’dan reçeteler sunan Risale-i Nur, mesleği siyaset olan mebuslara da dinî ve siyasî ölçüler veriyor. Siyasî hayatın olmazsa olmaz parametrelerini, düzgün bir siyasî hizmetin nasıl yapılacağının prensiplerini veriyor. Öyle ki, temelde bu ölçüleri almadan siyaset yapmaya başlayan bir siyasetçi, işe eksik başlamış olur. 

Risale-i Nur’un siyaset yapacak birisine verdiği siyasî düsturları ana hatlarıyla özetlemeye çalışalım:

1) Siyaset yapan kimse kesinlikle din adına, mezhep adına, dinî her hangi bir hüviyet veya sembol adına veya bir kutsal adına meydana çıkmamalıdır. Dini ve kutsal değerleri günlük politik kavgalara indirgememeli, fasık siyasetdaşını, mütedeyyin muhalifine tercih etme yanlışına düşmemelidir.1 Nitekim:

I) Siyaset aldatıcı bir meslektir.2   

II) İnsan beşerdir. Hata yapar, yanlış eder. Mukaddesler ise hatasızdır. Bir mukaddes adına ortaya atılan kimse yanlış yaptığında, doğrudan, adına hareket ettiği mukaddesler zarar görür. Oysa kendi adına hareket eden kimse hata yaptığında bu hata kişiye verilir ve bundan mukaddesler zarar görmez.  

III) Mukaddesler umumun malıdır. Kişiye özel değildir. Her hangi bir partiye inhisar ettirilemez. Eğer her hangi bir partinin malı gibi gösterilirse, o partiye taraf olmayanlar söz konusu mukaddeslere de taraf olmazlar. Bu ise tehlikelidir.3  

Yamaları Demokrasiden Saymamalıdır   

2) Siyaset yapan kimse İslam’ın hürriyet-i şeriyyeye, yani meşrutiyet-i meşruaya, yani bu günkü ismiyle demokrasiye verdiği önemi iyi kavramalıdır.4 Aksi takdirde bir vesayet rejimine teslim olur ve kendisi de güçlenirse müstebit olur.  

Din ve vicdan hürriyeti, zaten Kur’ân tarafından şahane tanınmıştır. Eğer diğer din mensuplarına hoş görü ve saygı ile yaklaşmak ise, bu Kur’ân tarafından tanınmıştır.  

Dolayısıyla Nurcular Risale-i Nur’dan demokratlığı ders almışlardır.  

İktidar Olmak Hizmetkâr Olmaktır

3) Peygamber Efendimiz’in (asm); “Bir kavmin efendisi, o kavmin hizmetkârıdır.”5 hadisini rehber edinmelidir. İktidar bir tahakküm ve istibdat aracı değil, bir benlik ve enaniyet aleti değil; bir hizmet aracıdır, bir hizmetkârlık mesleğidir.  

 4) Siyaset mesleğinin kalbi ıslah etmeyeceğini, kalbe katılık ve kasavet vereceğini bilmelidir.6 Dolayısıyla ister iktidarda olsun, ister muhalefette olsun, insanları ötelemekten, muhalefeti kumpasçı, kendi tarafgirini melek görmekten, hakkın sadece kendisine taraf olanlarda olduğunu vehmetmekten sakınmalıdır.   

5) Siyaset dairesinin Dördüncü Meselede geçen dış dairelerden olduğunu; gerek kendisinin gerek kendisine oy verenlerin asıl meselesinin en küçük dairedeki “büyük vazife” olduğunu, yani vicdanında dini şahane yaşamak olduğunu unutmamalı7; İslam terbiyesini8 özümsemiş olmalıdır.     

Dipnotlar:

1- Sünuhat, s. 65

2- Mektubat, s. 100

3- Beyanat ve Tenvirler, s. 118

4- Şualar, s. 317; Emirdağ Lahikası, s. 367; Tarihçe-i Hayat, s. 83, 89

5- Keşfü’l-Hafa,1:462, hadis no:1515; Tarihçe-i Hayat, s. 535

6- Lem’alar, s. 155; Beyanat ve Tenvirler, s. 149

7- Asâ-yı Musa, s. 20

8- Emirdağ Lahikası, s. 386