1. Üstad Bedıüzzaman’ın vefatından önce umum Nur talebelerine vermiş olduğu en son dersteki “bazı hocaların bid’alara taraftarlığından dolayı onlara hücum etmeyiniz” emrini unutmadan kuvvet dahilde sarf edilmemeli ve din kardeşimiz olan hocalara ilişilmemeli,

2. Risale-i Nur’un aleyhinde bir itiraz Mekke-i Mükerreme’deki kutb-u azamdan dahi gelse, Risale-i Nur Talebeleri o mübarek zatın teveccühünü de kazanmak için itiraz noktalarını o büyük üstadlarına karşı izah etmeli ve ellerini öpmeli,

3. İhtilafın, iç kavganın ve ayrışmanın fitilini ateşleyen ve düşmanlık tohumlarının ekilmesine ve yeşermesine sebep “Irkçılık illetine” karşı mücadele edilmeli. 

4. Siyasette Ahrar/Hürriyetçi/Demokrat siyaset takip edilmeli... Halkçı ve ırkçı milliyetçilik siyasî cereyanlarına karşı tedbirli olunmalı... Yani, saltanatçı değil meşrutiyetçi olmalı, istibdata karşı olup hürriyetçi olmalı, istibdat/tek şahıs yönetimlerinin şeriattan olmadığı izah edilmeli ve siyasette siyasal İslâmcılığa prim verilmemelidir.  

5. Süfyaniyet-Mehdiyet mücadelesinde mehdiyetin siyaset âlemindeki vazifelerinin “İsevîlerin dindar ruhanîlerine bırakılması”  konusuna netlik kazandırılmalıdır. 

6. Şear-i İslamiye ve Sünnet-i Seniyyeye sahip çıkıp ihya edilmelidirler.

7. 1955’te kurulan “Bağdat Paktı” benzeri “Cemahir-i Müttefika-i İslamiye’nin” teşekkülüne öncülük edilmelidir. 

8. Risale-i Nur’dan 20. Lem’a ve 22. Mektub muhteviyatına muvafık uhuvvet düsturlarına göre hareket edilmelidir. Uhuvvet Risalesinde bahsi geçen “...birbiri içinde size karşı zararlı bir vaziyet alan, birbiri arkasında size hiddet ve hırs ile bakan” , “yetmiş nevi düşmanın” neler olduğunun doğru tespiti yapılıp, izah edilmelidir.

9. Helaket ve felaket asrı olan ahirzamanda, maddî cihadın terk edildiğinin izahatı ile manevî cihadın ehemmiyeti anlatılmalı...

10. Bediüzzamanın “...ittihad cehil ile olmaz. İttihad, imtizâc-ı efkârdır. İmtizâc-ı efkâr, marifetin şuâ-ı elektriği ile olur.” (ESDE, Münazarat, s. 206.) şeklinde ikazı doğrultusunda, cehalet, ihtilaf hastalıklarına karşı fikir birliğini sağlayacak Medresetüzzehra Eğitim-Öğretim ve Medeniyet Projesi hayata geçirilmeli...

11. Bu zamanda i’lâ-yı kelimetullahın şartı olan maddeten terakki bütün yönleriyle anlaşılıp sanayileşme, teknolojik üretim ve hür teşebbüs desteklenmeli, zamanın ilcaatına,  gidişatına ve ihtiyacına göre “matbuat lisanı” yani günümüz medya ve iletişim unsurlarıyla  konuşulması gerekir ki, matbuat manasının içine günümüzdeki internet ve sosyal medya dahil olduğu unutulmadan digital dünyaya yatırım yapılmalı,

12. Meşveret/Şura/Meclis ile idare sistemini fiilen yaşayarak, âlem-i İslama örnek olmalı...

13. Üstadın tarifiyle “Biz zarar vermiyoruz fakat menfaat vermeye iktidarımız yok onun için mazuruz”  diye  özür beyan etmeden,  “tembellik” ve “neme lâzım” hastalığına yakalanmadan  ittihad-ı İslâm ile milliyet-i hakikiye-i İslâmiye/Müslümanların gerçek kimliklerine kavuşmalarına gayret edilmelidir. (ESDE, Hutbe-i Şâmiye, s. 254.) 

14. Asya münafıkları ile Avrupa zalimlerinin Müslümanlar için kurdukları tuzakları deşifre edip topluma anlatılmalı...

15. “Her bir zamanın insî bir şeytanı vardır.” diye tarif ettiği İngiliz siyasetinin deşifre edilebilmesi için Hutuvat-ı Sitte eseri farklı dünya dillerine özellikle Arapça ve İngilizce’ye tercüme edilerek âlem-i İslama neşredilmeli.

Not: Bu seri makalenin hazırlanmasında yapay zekâ metin asistanlarından destek alınmıştır.