"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Veli Darova’nın hatırasına

Durmuş Ali İnci
22 Kasım 2026, Pazar
BİR SEVDA İDİ ÖĞRETMEN OLMAK-31

Sonbaharın sonunda, uzun kış geceleri başlarken, uzun ve zorlu bir arayıştan sonra Allah'ın rahmetiyle kavuştuğum Risale-i Nurlar’ı öyle bir zevkle okuyordum ki, âdeta günlerce çölde kızgın güneş altında susuzluktan dudakları çatlamış bir insanın, vahanın buz gibi pınarından kana kana su içmesi gibiydi.

Artık okulun eğitim ve öğretimi dışında köyün bütün problemleriyle uğraşırken, yeni ve en büyük bir manevî hizmet de üzerimize farz-ı ayn gibi yüklenmişti. Nerede imanın yuvası olan kalbe bir şüphe gelmişse orada olmalıydım. Kendi imanımızı kurtarmaya çalışırken, eğitimdeki “yakından uzağa” düsturuyla önce en yakınlarımızın imdadına koşmalıydık.

Aynı devrede İmroz İlköğretmen Okulu mezunlarının görev yerlerini listeledim. Aynı ilde çalışanları öne çıkarıp en yakınımızdakiler hakkında bilgi topladım. Küfrün alevleri arasında kalıp yananlara, çölde su arar gibi imanının kurtuluşu için yol arayanlara ulaşmalıydık.

Kütahya-Gediz bölgesinde çalışan arkadaşlarımızdan Ahmet Eser, Ahmet Tekkedar, Habil Yılmaz ve Halil Köprücüoğlu çoktan Nur'un sevdasına düşmüşlerdi. En dehşetli küfür ateşinde ise Akpınar'da Veli Darova'nın ilgilendiği okul birincimiz Mustafa Ali vardı.

Veli ile irtibat kuruldu. Artık Akpınar köyüne iman hakikatlerini tebliğ için gidecektik. Veli, köylüleri davet ettiği gibi Mustafa Ali'yi de çağıracaktı.

O akşam Akpınar'a gidecek serdengeçti mücahitler, her biri bir köyden, kimi eşekle, çoğu motosikletlerle Gediz Medresesi'nde toplanmıştık. Emanet bir cip de bulundu. Acemi de olsa bir şoförümüz vardı.

Cip çok eskiydi. Kapıları kapanmayınca kaşkollarımızla bağlamıştık. Gaza basılınca yağız atlar gibi şahlanan cipin ön tekerlekleri yerden kesildi. Nihayet Nur'un kerametiyle köye ulaştık.

Köy odasında bizi karşılayanların yüzünde büyük bir heyecan vardı. Rahmetli Veli kardeşimizle içeri girdiğimizde sobanın sıcaklığı yüzümüze vurdu. Köylüler tebessüm ediyor, hayranlıklarını Allah Allah nidalarıyla ifade ediyorlardı.

Risale-i Nur Külliyatı heybemizde hazırdı. Kısa bir hâl-hatırdan sonra ders başladı. Veli, zaman zaman hayranlık ifadeleriyle söylenenleri tasdik ediyordu. Köylüler pür dikkat dinliyor, duydukları karşısında hayretlerini gizleyemiyorlardı.

Fakat Mustafa Ali...

Başı eğik, yüzü morarmış, sessiz ve tepkisiz bir şekilde oturuyordu. Ne ağzını açıyor ne de yüzünü güldürüyordu. Ders boyunca tek kelime etmedi.

Ders bitti. Uğurlandık. Dönüş yolunda cipte yapılan değerlendirmede herkes aynı kanaatteydi:

“Veli ve köylüler çok heyecanlı, çok hayrandılar. Fakat Mustafa Ali dikkatle dinledi. Ne konuştu ne de yüzü güldü. Belli ki dayandığı küfrün ana direkleri bir bir devrildi.”

Fakat Mustafa Ali'nin içinde ne olmuştu?

Bunu o gece henüz bilmiyorduk. Öğreneceğimiz şey ise, bu sessizliğin ardında çok daha büyük bir fırtınanın koptuğunu gösterecekti...

Okunma Sayısı: 90
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
    (*)

    Namaz Vakitleri

    • İmsak

    • Güneş

    • Öğle

    • İkindi

    • Akşam

    • Yatsı