Muhafazakârlık iddiasındaki iktidar döneminde insanların dünyevîleştirilip menfaat zebunu edilmesiyle yolsuzluk, hırsızlık, rüşvet, millet malını partizanca peşkeş, ihaleye fesad karıştırma ve tâlânla ahlâkî çöküş âdeta katlandı.
Yerli ve uluslararası raporlarla içki illeti, uyuşturucu belâsı, kumar-sanal kumar, kötü madde bağımlılığı, devlet eliyle çeşitlendirilip yaygınlaştırılan şans-talih, toto-loto oyunları daha da yaygınlaştı. Ülkede yerli-yabancı mafya ve çeteler cirit atıyor. Uyuşturucu ticareti ve kaçakçılığında Türkiye transit ülkeden “narko ülke” haline gelmiş.
Onlarca devlet ve özel kanalda, ayrıca el konulup “yandaşlaştırılan” medya organlarında yayımlanan; müstehcenlik, sefahat ve her türlü gayrimeşru ilişkiyi konu edinen dizilerle aile tahkir ediliyor, gayrimeşru hayat tarzları özendiriliyor ve şiddet aşılanıyor.
En vahimi, dinin siyasete hoyratça âlet edilmesiyle dinî-ahlâkî çöküşün dip yapması. Dinî hayatın kat kat gerilemesi. Din, Diyanet, imam-hatipler, camiler üzerinden kimlik siyasetiyle dinî değerlerin nazardan düşürülmesi.
HELÂL–HARAM, TORPİL, RÜŞVET DEMEDİLER...
Bundandır ki Anayasa Mahkemesi eski Başkanı Hâşim Kılıç, “barış dili yerine gerilim üzerine kurgulanan nefret dilli yanlış politikalarla dinî, etnik, mezhebî inanç ve düşüncelerin siyasî kimliğe dönüştürülmesiyle siyasî rant temini”nden şikâyet etmişti. (gazeteler, 16.10.15)
Diyanet İşleri eski Başkanı Ali Bardakoğlu, “Toplayıcı olan dinle ayrıştırıcı olan siyasetin iç içe kılınmasıyla dindarlık ve ahlâk, gösterişin egemenliğinde zayıflatıldı” diye yakınmıştı. (20. Avrasya Ekonomi Forumu, 6.4.17)
Aslında iktidara yakın yorumcuların “ehliyet ve liyâkattan uzaklaşıldığını, adâletten sapıldığını” ikrarla “Şimdiki ‘zıpırlar’ açgözlü ve açıkgözlü. Emeksiz kazancın sırrını keşfettiler. Akıllarınca Hacca gider defteri sildirtirler, yolun sonuna varınca tevbe ederler! Kaşığı belinde dolaşan birileri helâl-haram, rüşvet, torpil demediler. ‘Her yol meşru idi’ bunlar için” eleştirisi dini istismarın acı akıbetini teyid ediyor. (Abdurrahman Dilipak, Akit, 3.8.19)
“SEN MÜ’MİN DEĞİLSİN’ DEMEYİN!”
Yine AKP kurucusu, Adalet eski Bakanı Bülent Arınç’ın “Ahlâkî değerler kaybolmuş; kötülük, ahlâksızlık sıradanlaşmış. Savurdukları yalanlar yüzünden yozlaşma, dinin siyasette kullanılmasına tepkiyle insanlar dinden uzaklaşıyor; millet Müslümanlığı bıraktı, başörtüsünü, namazı terk ediyor!” hayıflanmasıyla dinin siyasette suiistimalinin dine zarar verdiği tescilleniyor. (gazeteler, 13.2.26)
En son Diyanet İşleri eski Başkanı Mehmet Görmez, “dijital mecralarda nice hocaefendilerin, sarıklı cübbeli kardeşlerimizin yaptıkları tartışmalar”dan hareketle, “Bütün çocuklarımızın gözü önünde Türkiye’de dinî hayat zehirlendiğinden, gayrimeşruluğun yaygınlaşmasından, gayr-ı ahlâkî içeriklerden, mahremiyete tecavüzden” yakınıyor. (“Dijital Çağda Haya Ahlakı” paneli, gazeteler, 16.6.26)
Neticede, AKP iktidarında, “otoriter rejim”de, Kur’ân’ın “Size ‘Müslüman olduğunu’ bildirene, dünya hayatının geçici menfaatine göz dikerek, ‘Sen mü’min değilsin’ demeyin! (Nisa Suresi: 94)” ayetindeki ikaza rağmen, sırf iktidar koltuğu uğruna iktidardakilerin siyasî rakiplerine insafsızca “din karşıtlığı” isnadlarını savurmaları dinden soğutuyor.
Muhalefete “din dışı” isnadlı tahriklerle, algı operasyonlarıyla halk kamplaştırılıp kutuplaştırılıyor. Ve dinî siyasette istismarla otoriterliği kalıcılaştırma komplosuna karşı, ideolojik saplantılardan kurtulamayan “bir kısım medya”yla bazı siyasetçilerin iktidarı din üzerinden eleştirme tuzağına fırsat veriliyor.
Bediüzzaman’ın ikazıyla “mâl-ı mukaddes-i umumî” -herkesin ortak değeri- olan “din”in siyasette istimali insanları dinden kaçırıyor... (Sünûhat, s. 66.)