"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Sen...

Havva KÜÇÜK KONUR
17 Kasım 2026, Salı
Bulanık bir hikâyeydin benim için.

Çetrefilli kıvrımlarında ağır yenilgiler aldım. Kameranın flu görüntü netleşene kadar geri  çekilmesi gibi, bazen geri çekilip baktım, izledim, yorumladım. Yerimde huzursuzca çabaladım. Bazen de doludizgin bindim atının terkisine; havalandım da havalandım. Bu bir rüya olmalıydı, bir hayal, bir umut... Kaçan kovalanır mıydı, kovalanan kaçar mı, öyle bir şey işte. Ve ben yakalandım.

Öyle kocaman değildi hayallerim. Küçük bir tebessüm, bir dağ lalesi, masum bir çocuk, gökyüzüne uçurulan uçurtmalar, balonlar, sallanan salıncaklar ve el ele yürünen kaldırımlar, yollar... Sahipsiz mekânların yeşertileceği, boş kalmış meydanların doldurulacağı yolculuklar... Hiç konuşmadan sessizlikle atılan adımlar... Her hâlin kâle indirilemeyen halini, derin bir nefesle sonsuzluğa taşımalar... Sessiz, sözsüz bir hâlleşme, tebessümle dolu bir iz. Daha ne olsun!

Bazen bir şeylerin böylesi, gelip oturuyor içinize. Buluşulmamış, görüşülmemiş, bir çay içilmemiş haliyle.

Ömür boyu diye verilen sözlerin unutulmasının yanında, hiç düşünmediğiniz, hayal etmediğiniz bir atmosferin yıllarca sürmesi ne muazzam bir eşik. Ve her iki dünya arasında mekik dokuyan ruhların, kendini tamamlama hikâyesidir bu anlattığım. Tamamlamak, tamamlanmakla kâim oysa. İyileşmek, iyileştirmekle olduğu gibi.

Bir ömre neler neler sığıyor baktığımızda. Bir gönle kimler kimler giriyor. Sait Faik'in Tüneldeki Çocuk hikayesinde, tramvaya ilk kez Tünel'den binen çocuğu anlattığı satırlar geldi aklıma. Hikâyeyi bilenler bilir. Ama sonunda şöyle bir paragraf var:

"Edirnekapı'da bu akşam, bir ana bir çocuğun tünele nasıl bindiği hikâyesini dinleyecek. Çocuk:

"Kocaman gözlü bir adam bana baktı da iyice sevinemedim" diyecek.

Düşünsenize. Tramvaya binmişsiniz. Yanınızda bir çocuk var, bütün masumiyetiyle hayatınıza girmiş oluyor. Hiçbir şey söylemese de, hiç göz göze gelmeseniz de... Ve o çocuğun hayatına da siz girmiş oluyorsunuz. Bu hikâyedeki gibi anlatılıp akılda kalıyorsunuz. Bunun gibi nice hikâyelerimiz vardır tanıdık. Nice girenlerimiz, çıkanlarımız hayatımıza. 

Hulasa, her şeyi akışına yaşamak lazım azizim. Kimse kimseyi ezmeden, her girene yer gösterircesine, buyur edercesine, alabildiğine genişlikle... Su akar yolunu bulur ise, hayat da bir şekilde yolunu bulur, tasaffi eder. 

Gerisi laf u güzaf...

Okunma Sayısı: 127
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
    (*)

    Namaz Vakitleri

    • İmsak

    • Güneş

    • Öğle

    • İkindi

    • Akşam

    • Yatsı