"Ümitvar olunuz, şu istikbal inkılâbı içinde en yüksek gür sada İslâm'ın sadası olacaktır."

Piyasalar

Öğretmenlerin garip mücadelesi

Kenan Toprakçı
22 Kasım 2026, Pazar
​Günümüz dünyasında öğretmenlik, sadece müfredatı yetiştirme mücadelesi değil; aynı zamanda ağır duygusal, zihnî ve sosyal yüklerin omuzlandığı zorlu bir maraton haline geldi.

Ziller çalar, sınıflar dolup boşalır, evraklar birikir; ancak tüm bu koşturmacanın ortasında bazen asıl meselenin özünü, yani bir insanın hayatına dokunmanın önemini kaçırabiliyoruz.

​Vatanın en ücra köşelerinde; imkânsızlıkların, soğuğun ve mahrumiyetin ortasında görev yapan o neferleri düşünün. Her türlü imkândan yoksun olmalarına rağmen gözlerinde daima sönmeyen bir umut ışığı taşırlar. Ne yazık ki günümüz toplumunda hak ettikleri desteği ve saygıyı yeterince göremeden, adeta bu büyük mücadelenin "bir garipleri" olarak kalırlar. Fakat bu ilgisizliğe rağmen, toplumun geleceği ve bir tek çocuğun geleceği için çırpınmaktan asla vazgeçmezler. Hz. Ali'ye atfedilen "Bana bir harf öğretmenin kırk yıl kölesi olurum." sözü, tam da toplumun öğretmene karşı tarihî sorumluluğun bir özetidir.

​Bir çocuğun kendi adını kağıda ilk kez yazabildiği o anı, en sevdiği kitabın sayfalarını heyecanla çevirirken gözlerinde çakan o kıvılcımı izlemek... Bir öğretmen için bu görüntünün değeri hiçbir maddî ölçüyle biçilemez. Sokrates’in dediği gibi: "Dünyada her şeye değer biçilebilir ama öğretmenin eserine değer biçilemez." Sınıfta bırakılan o iz, bir tahta silgisinin silemeyeceği kadar derin ve kalıcıdır.

​Toplumlar gerçek kalkınmayı ancak eğitimin değerini kavradıklarında başarabilirler. Eğitimin ilk olarak ailede başladığı, ardından nitelikli bir okul ve iyi yetişmiş bir öğretmen eğitimiyle tamamına ereceği gerçeği nihayet anlaşıldığında, taşlar yerine oturacaktır. Elbet bir gün sana hak ettiğin değeri verecekler sevgili öğretmenim; işte o gün, toplumun gerçek anlamda gelişimi ve uyanışı da başlamış olacaktır.

​Ancak tam da bu noktada, gözden kaçırılmaması gereken hayatî bir gerçek var: Hiçbir mum, kendini tamamen tüketerek başkasını aydınlatamaz.

​Öğretmenlerin sürekli verici olması, her koşulda yalnız başına güçlü durmasının beklenmesi ve kendi sınırlarını unutacak kadar yük altına girmesi sürdürülebilir değildir. Öğrenme heyecanını canlı tutabilmenin ve çocuklara rehberlik edebilmenin ilk şartı, öğretmenin önce kendi ruh sağlığını ve iç dengesini koruyabilmesidir. Dinlenmek, durmak, nefes almak bir lüks veya pes etmek değil; bu mübarek mesleğin en temel ihtiyacıdır.

​Sevgili öğretmenim, yetiştirdiğin o güzel hayatların arasında kendi hayatını ve huzurunu erteleme. Toplum bugün tam fark edemese de yaptığın iş en mübarek görevdir; ancak unutma ki senin de dinlenmeye, nefes almaya ve kendini iyi hissetmeye en az o çocuklar kadar hakkın var. 

Okunma Sayısı: 81
YASAL UYARI: Sitemizde yayınlanan haber ve yazıların tüm hakları Yeni Asya Gazetesi'ne aittir. Hiçbir haber veya yazının tamamı, kaynak gösterilse dahi özel izin alınmadan kullanılamaz. Ancak alıntılanan haber veya yazının bir bölümü, alıntılanan haber veya yazıya aktif link verilerek kullanılabilir.

Yorumlar

(*)

(*)

(*)

Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. İstendiğinde yasal kurumlara verilebilmesi için IP adresiniz kaydedilmektedir.
    (*)

    Namaz Vakitleri

    • İmsak

    • Güneş

    • Öğle

    • İkindi

    • Akşam

    • Yatsı